ἀβολήτωρ
ἀβολήτωρ, one who meets
ἀβολ-ήτωρ, ορος, ὁ,
- one who meets, Antim. [76].
que va al encuentro
ἄνδρες
ἀβολήτωρ, ορος (ὁ) homme qui en rencontre ou en aborde un autre, Antim. 58 Kinkel.
Étym. ἀβολέω.
ἀβολήτωρ, ορος, ὁ, der Begegnende, Antimach. frg. 50.