ἀβούτης
ἀβούτης, without oxen
ἀβούτης, ου, ὁ, (βοῦς)
- without oxen, i.e. poor, Hes. Op. 451.
que ni siquiera tiene bueyes
κραδίην δ' ἔδακ' ἀνδρὸς ἀβούτεω
•DMic. a-qo-ta (?).
ἀ·βούτης, ου, adj. m. sans bœufs, pauvre, Hés. O. 453.
Étym. ἀ, βοῦς.
ἀβούτης, Hes. C. 451, ἀνδρὸς ἀβούτεω, ohne Rinder, arm.
ἀβούτης
βοῦς
- without oxen, i.e. poor, Hes.