ἀβουλία
ἀβουλία, want of counsel, thoughtlessness
- ill-advisedness, thoughtlessness, Pi. O. 10.41, Hdt. 7.210, Antipho 4.2.6, Men. 16.9D, etc.; ἐπαρθέντες ἀβουλίῃ Hdt. 7.9.γʹ; ἐξ ἀ. πεσεῖν, ἀβουλίᾳ πεσεῖν S. El. 398, 429: pl., A. Th. 750, Hdt. 8.57.
- 2 irresolution, Th. 5.75; indecision, Democr. 119.
1 insensatez, irreflexión, falta de consejo
ἀβουλίᾳ ... θάνατον ... οὐκ ἐξέφυγεν
κρατηθεὶς ἐκ φίλων ἀβουλιᾶν
vencido por dulces extravíosἀπολέεταί τε ἡ Ἑλλὰς ἀβουλίῃσι
ὤλοντ' ἐρῶντες μειζόνων ἀβουλίᾳ
ἀναιδείῃ τε καὶ ἀβουλίῃ διαχρεώμενοι
ἀβουλίᾳ μᾶλλον ἢ πειθοῖ παρεγγελμένων χρωμένοις
ἐξ ἀβουλίας πεσεῖν
ἀβουλίᾳ πεσεῖν
τὴν ἑαυτῶν ἀβουλίαν ἐκτρίψαντες†
τοῦ κρατοῦντος
• etimologizado como la falta de βολή o desacierto Pl.Cra.420c.
2 indecisión, abulia
ἄνθρωποι τύχης εἴδωλον ἐπλάσαντο πρόφασιν ἰδίης ἀβουλίης
ἀβουλία τε καὶ βραδύτης
1. onberadenheid, onnadenkendheid, dwaasheid.
2. besluiteloosheid.
- 1illadvisedness, thoughtlessness καὶ κεῖνος ἀβουλίᾰͅ ὕστατος – θάνατον αἰπὺν οὐκ ἐξέφυγεν (Byz.: ἀβουλίαις codd.) O. 10.41
- want of counsel, thoughtlessness, Hdt., Soph., etc.