ἀγάπησις
ἀγάπησις, affection
ἀγάπ-ησις, εως, ἡ,
- affection, Arist. Metaph. 980a22, Pl. Def. 413b, Clearch. 39, LXX Ho. 11.12, al., Aristeas 44, Phld. Lib. p.38 O., Plu. Per. 24, etc.
I fil.
1 de cosas y abstr. aprecio, estima, interés c. gen.
ἡ τῶν αἰσθήσεων ἀγάπησις
τοῦ ζητῆσαι ἀ.
2 de pers. amor, afecto, aprecio abs.
ἀγάπησις ἀπόδεξις παντελής
ὠνή[θησα]ν ἀπροφασίστως μὲν διὰ τὴν ἀγάπησιν
del profesor por el alumno
• c. gen.
ἀλλήλων
II gener.
1 amor, cariño
πρὸς τὰ ἔγγονα
πρὸς Ἀσπασίαν
2 de cosas deleite
τῆς τούτων (ἄνθη καὶ μῆλα) ἀγαπήσεως
ὄρεξιν κεχαλασμένην τῆς ἐρωτικῆς ... εἰ βούλει ταύτην ἀγάπησιν προσαγορεύωμεν
ἀγάπησις, εως (ἡ) [ᾰᾰ] affection, Plat. Def. 413b ; Arstt. Metaph. 1, 1, 1 ; Plut. Per. 24.
Étym. ἀγαπάω.
ἀγάπησις, ἡ, das Lieben, Plat. Def. 413b ; die Liebe, Plut. Per. 24, πρός τινα ; Cor. 37 ἡ περὶ τὰς γυναῖκας ἀγ.; Sp., s. Lobeck Phryn. 352.