ἀγανόφρων
ἀγανόφρων, gentle of mood
ἀγανό-φρων, ον, gen. ονος, poet. Adj.
- gentle of mood, Il. 20.467, Cratin. 238; Ἡσυχία Ar. Av. 1321.
amable, afectuoso
ἀνὴρ ... οὐδ' ἀγανόφρων
ἀ. Κοίου θυγάτηρ
ἄνδρες
Ἡσυχία
τιμή
πατήρ
ἀγανό·φρων, ων, ον, gén. ονος [ᾰᾰ] aimable, doux, Il. 20, 467 ; Ar. Av. 1321.
Étym. ἀγανός, φρήν.
ἀγανόφρων, ον (φρήν), mild, Hom. nur einmal, neben γλυκύθυμος, ἀνήρ, Il. 20.467 ; – ἄνδρες Cratin. B.A. 335 ; – behaglich, ἡσυχία Ar. Av. 1321.
ἀγανόφρων
[ἀγανός + φρήν.]
Of gentle disposition, mild: ἀνήρ Il. 20.467.
ἀ˘γᾰνόφρων
- 1gentle of spirit ἀγανόφρων Κοίου θυγάτηρ Leto. Pae. 12.12
ἀγανόφρων : gentle-minded, Il. 20.467†.
ἀγανόφρων
φρήν
- poet. adj. gentle of mood, Hom.