ἀγαπατός
ἀγαπατός, desirable
ἀγαπατός, v. ἀγαπητός.
ἀ˘γᾰπᾱτός
- a desirable ἀγαπατὰ δὲ (sc. ἐστί) καιροῦ μὴ πλαναθέντα πρὸς ἔργον ἕκαστον τῶν ἀρειόνων ἐρώτων ἐπικρατεῖν δύνασθαι N. 8.4
- b with which one must be content, well loved, of only children, cf. Hesych. ἀγαπητόν: μονογενῆ ἐν ᾇ πρῶτον εὐνάσθην ἀγαπατὸς ὑπὸ σπαργάνοις (Pindar speaks of himself.) fr. 193.