ἀγκοίνη

ἀγκοίνη, ἡ, = ἀγκάλη (ἀγκών), Hom. nur plur., dreimal, ἐν ἀγκοίνῃσι Διός, in Zeus Armen, ἰαύειν Il. 14.213, Od. 11.261, μιγεῖσα 11.268 ; ἐκλίνθη Theocr. 3.44 ; λίνοιο Opp. Hal. 3.34 ; χθονός, der Erde Schoß, Jul.Aeg. 65 (VII.562). Vgl. noch Apoll. Lex. H.

ἀγκοίνη

ἡ = ἀγκαλίς Il. 14.213: Od. 11.261, 268.

ἀγκοίνη : bent arm; ἐν ἀγκοίνῃσιν ἰαύειν, ‘to rest in oneʼs embrace.’

ἀγκοίνη ἄγκος

• poet. for ἀγκάλη or ἀγκών, the bent arm, only in pl., Hom.