ἀγκυλόω
ἀγκυλόω, to crook, bend
ἀγκυλ-όω,
- crook, bend, τὴν χεῖρα, as in throwing the cottabus, Pl.Com. 47:—Pass., ὄνυχας ἠγκυλωμένος with crooked claws, Ar. Av. 1180.
I act.
1 ahuecar
τὴν χεῖρα
en el juego del cótabo
2 sujetar, enganchar
τὸ ἔσχατον μέρος τῆς σπάρτου ἀγκυλωθὲν περί τὸν τύλον
• entrelazar vendajes, Gal.18(1).824.
3 medic. anquilosar
οἱ ἀγκυλωθέντες δάκτυλοι
II en v. med. ser ganchudo o en forma de garfio
ὄνυχας ἠγκυλωμένος
ἀγκυλόω-ῶ [ῠ]
1 courber, recourber, Plat. com. (Ath. 667b) ; ἠγκυλωμένος ὄνυχας, Ar. Av. 1180, qui a les ongles crochus ||
2 nouer ou attacher au moyen de la boucle ἀγκύλη, Héron Aut. 245, 266, 271.
Étym. ἀγκύλος.
ἀγκυλόω, krümmen, χεῖρα Athen. XV.667b ; ὄνυχας ἠγκυλωμένος, mit krummen Klauen, Ar. Av. 1180.
ἀγκυλόω
ἀγκύλος
- to crook, bend, τὴν χεῖρα: Pass., ὄνυχας ἠγκυλωμένος with crooked claws, Ar.