ἀγκυλομήτης
ἀγκυλομήτης, crooked of counsel, wily
ἀγκυλο-μήτης (Boeot. ἀγκουλομείτας Corinn. Supp. 1.13), ὁ, (μῆτις)
- crooked of counsel, epith. of Κρόνος. Il. 2.205, Od. 21.415, al., Hes. Th. 18, etc.; of Prometheus, ib. 546, Op. 48.
de tortuosa intención, astuto, taimado
Κρόνος
• de Prometeo, Hes.Th.546, Op.48
• de Zeus Anecd.Stud.1.266.
•Prob. en su origen significaría ‘de curva hoz’, relacionándose el segundo término del comp. c.
ἀγκυλο·μήτης, ου (ὁ, ἡ) [ῠ] à l’esprit retors, fourbe, rusé, ép. de Kronos, Il. 2, 205 ; Od. 21, 415, etc. ; Hés. Th. 19 ; et de Prométhée, Hés. Th. 546, O. 48 ||
➳ Gén. ion. -μήτεω, Il. 2, 204.
Étym. ἀ. μῆτις.
ἀγκυλομήτης, εω, ὁ, mit krummen, listigen Planen (σκολιὰ βουλευόμενος VL.), verschlagen, nur Κρόνος bei Hom.; Prometheus bei Hes. O. 48.
ἀγκυλομήτης
[ἀγκύλος + μῆτις.]
Of crooked counsel, wily.
Epithet of Cronos Il. 2.205, 319, Il. 4.59, 75, Il. 9.37, Il. 12.450, Il. 16.431, Il. 18.293: Od. 21.415.
ἀγκυλομήτης , εω (μῆτις): crooked in counsel, epith. of Κρόνος.
ἀγκυλομήτης
μῆτις
- crooked of counsel, wily, epith. of Κρόνος, Hom.; of Prometheus, Hes.