ἀγκυλόδους
ἀγκυλόδους, crook-toothed: barbed
ἀγκῠλόδους, οντος, ὁ, ἡ,
- crook-toothed, of a scimitar, Q.S. 6.218; ἀ. χαλινοί, of anchors, Nonn. D. 3.50.
- II barbed, AP 6.176 (Maced.).
de dientes curvados de una hoz o cimitarra, de dientes de sierra curvados
ἅρπη
• de un pez
ἥπατος
• de un ancla de dientes ganchudos
χαλινοί
• de un arma arponado
σιγύνης
ἀγκυλ·όδους, -όδοντος (ὁ, ἡ) [ῠ] à la dent crochue, Q. Sm. 6, 218 ; Anth. 3, 50.
Étym. ἀγκ. ὀδούς.
ἀγκυλόδους, οντος, krummzähnig, sp.D., z.B. σίγυνος Maced. (VI.176); ἅρπη Qu.Sm. 6.218.
ἀγκυλόδους
- crook-toothed: barbed, Anth.