ἀγρώστης
ἀγρώστης, wild
ἀγρ-ώστης, ου, ὁ,
- = ἀγρότης, Subst. and Adj., S. Fr. 94, E. HF 377 (lyr.), Rh. 287, AP 6.37, Call. Hec. 1.1.13 [Fr. 260.13 Pf.], v.l. in Theoc. 25.48.
- 2 wild, κήυκες Babr. 115.2.
- II hunter, A.R. 4.175.
- 2 a kind of spider, Nic. Th. 734.
I
1 campesino A.Fr.46c.5, S.Fr.94, E.HF 377, Rh.287, Call.SHell.288.13.
2 de anim. que vive en el campo
op. ὀρειονόμος: λύκοι
II tard. cazador A.R.4.175,
• de ciertos anim. que se dedica a la caza, depredador
1 ἀγρώστης, ου (ὁ) campagnard, paysan, pâtre, Eur. Rhes. 266, 287 ; H.f. 377.
Étym. ἀγρός.
2 ἀγρώστης, ου (ὁ)
1 chasseur A. Rh. 4, 175 ||
2 sorte d’araignée, Nic. Th. 734.
Étym. ἄγρα.
ἀγρώστης, ὁ,
1) Landmann, Soph. Alex. frg. 83 ; Eur. Rhes. 266, 287, Herc.Fur. 377.
2) Jäger, Ap.Rh. 4.175.
3) eine Spinnenart, Nic. Ther. 734.
4) wie ἀγρώτης = ἄγριος ; λύκοι Anaxil. Ath. IX.374f.
1) Landmann, Soph. Alex. frg. 83 ; Eur. Rhes. 266, 287, Herc.Fur. 377.
2) Jäger, Ap.Rh. 4.175.
3) eine Spinnenart, Nic. Ther. 734.
4) wie ἀγρώτης = ἄγριος ; λύκοι Anaxil. Ath. IX.374f.