ἀγρώτης
ἀγρώτης, wild
ἀγρ-ώτης, ου, ὁ,
- of the field, wild, θῆρες E. Ba. 564 (lyr.), Rh. 266.
del campo, salvaje St.Byz.s.u.
ἀγρώτης, ου (ὁ)
1 rustique, Thcr. Idyl. 25, 48 dout. ||
2 sauvage, Eur. Bacch. 564.
Étym. ἀγρός.
ἀγρώτης, ὁ, Landmann, Theocr. 25.51 ; – adj. θῆρες ἀγρ. Eur. Bacch. 564, = ἀγρότεροι, s. ἀγρώστης.
ἀγρώτης
= ἀγρότης
- adj., wild, Eur.: rustic, Anth.