ἀδιοίκητος
ἀδιοίκητος, unarranged
ἀδι-οίκητος, ον,
- unarranged, D. 24.28, cf. IG 5(2).433 (Megalopolis, ii B. C.); undigested, Gal. 19.217, Hippiatr. 31:—of property, = ἐκτὸς μισθώσεως, PPetr. 3 p.198 (iii B. C.).
I
1 sin regular por ley IG 5(2).433.8 (Megalópolis II a.C.).
2 carente de administración o supervisión
εἴ πού τι ἀδιοίκητον κατελέλειπτο
3 desordenado económicamente, disipado D.24.28,
βίος
4 no digerido Gal.19.217, Hippiatr.31.3.
II no arrendable
χόρτος
ἀ·διοίκητος, ος, ον, non en ordre, non organisé, Dém. 24, 28.
Étym. ἀ, διοικέω.
ἀδιοίκητος, nicht angeordnet, Dem. 24.28.