ἀδικόμαχος
ἀδικόμαχος, obstinate
ἀδῐκό-μαχος, ον, of horses,
- obstinate, X. ap.AB 344 (perh. fr. Cyr. 2.2.26).
1 que participa en el combate de forma desleal, tramposo
ἀδικομάχους αὐτοὺς καλεῖ ὁ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Σοφιστικοῖς ἐλέγχοις
2 terco, indócil