ἀδικοπραγής
ἀδικοπραγής, acting wrongly
ἀδῐκο-πρᾱγής, Ion. ἀδῐκο-πρηγής, ές,
- acting wrongly, Perict. ap. Stob. 4.28.19.
*ἀδικο·πραγής, seul. ion. ἀδικο·πρηγής, ής, ές, qui fait une action injuste ou nuisible, Stob. Fl. 3, p. 147, 17 Mein.
Étym. ἄ. πράσσω.
ἀδικοπραγής, [πρᾱ], ungerecht handelnd, Stob. Flor. 85.19 in ion. Form ἀδικοπρηγέες.