ἀδιόδευτος
ἀδιόδευτος, not to be travelled through
ἀδι-όδευτος, ον,
- not to be travelled through, δυσχωρίαι Them. Or. 16.206d, cf. Charito 7.3.
por el que no se puede pasar
δυσχωρίαι
ψάμμος
ἄνοδος
• subst., fig.
τὸ ἀ. τῆς φράσεως
ἀ·διόδευτος, ος, ον, infranchissable, Char. 7, 3 ; Thém. 206d.
Étym. ἀ, διοδεύω.
ἀδιόδευτος, unwegsam, ψάμμος Charit. 7.3.