ἀείδιος
ἀείδιος, everlasting
ἀείδιος, ον, Adj. from ἀεί,
- everlasting, Hsch.
ἀείδιος, ος, ον, éternel, Oracl. (Didym. de Trin. 2, 17, 1).
Étym. ἀεί.
ἀείδιος, immerwährend, Sp. für ἀΐδιος.
ἀείδιος, everlasting