ἀειδίνητος
ἀειδίνητος, ever-revolving
ἀειδίνητος [ῑ], ον,
- ever-revolving, ἄτρακτος, σφαῖρα, AP 6.289 (Leon.), Nonn. D. 6.87.
que gira constantemente
ἄτρακτος
κύκλος
σφαῖρα
κίνησις
ἀει·δίνητος, ος, ον [ῑ] qui tourne toujours, Anth. 6, 289 ; Nonn. D. 6, 87 ; 196, etc.
Étym. ἀ. δινέω.
ἀειδίνητος, [ῑ], sich stets umschwingend, ἄστρων ἀνάγκη Theo.Al. 4 (APP 39); ἄτρακτος Leon.T. 9 (VI.289); Nonn.
ἀειδίνητος
δινέω
- ever-revolving, Anth.