ἀερόπλαγκτος Save Bailly 2024 *ἀερό·πλαγκτος, seul. ion. ἠερόπλαγκτος, ος, ον, qui erre à travers les airs, Orph. H. 6, 8 ; Man. 4, 509. Étym. ἀήρ, πλαγκτός.