ἀθεάμων
ἀθεάμων, not beholding
ἀθεάμων [ᾱμ], ον, gen. ονος,
- not beholding, καλλέων τοσούτων Men. Rh. p.383 S. Adv. -όνως, i.q. ἀνεπιστημόνως, ἀπείρως, Poll. 4.10:— also Subst. ἀθεαμ-οσύνη, ἡ, ib. 9.
1 que no contempla
καλλέων τοσούτων
ὀνείρων
2 adv. -ως sin observar Poll.4.10.
ἀ·θεάμων, ων, ον, gén. ονος. [εᾰ] inattentif, indifférent à, gén. Mén. rhét. 9, 239, 3 W. ; Syn. Insomn. 147d.
Étym. ἀ, θεάομαι.
ἀθεάμων, ον, der nicht gesehen hat, Sp. auch adveb.