ἀθείαστος
ἀθείαστος, uninspired
ἀθείαστος, ον,
- uninspired, οὐκ ἀ. Plu. Cor. 33.
no inspirado
ἐπίνοια οὐκ ἀ.
μαντεία
ἀ·θείαστος, ος, ον, non inspiré par la divinité, Plut. Cor. 33.
Étym. ἀ, θειάζω.
ἀθείαστος, nicht von Gott eingegeben, ἐπίνοια Plut. Cor. 33.
ἀθείαστος
θειάζω
- uninspired, Plut.