ἀθειρής
ἀθειρής, ές, Ep. for ἀθερής, prob. in Thgn. 733; also,
- = ἀκριβής, EM 24.58. Adv. ἀθειρέως ibid.
ἀθειρής, ής, ές [ᾰ] dédaigneux, orgueilleux, arrogant, Thgn. 733, conj. Bgk p. ἀπηνής.
Étym. cf. ἀθερίζω.