ἀθάνατος
ἀθάνατος, ἀθάνατος, ἀθάνατον, undying, immortal
- undying, immortal, Hom., etc.; ἀ. πρόσωπον, of Aphrodite, Sapph. 1.14:— hence ἀθάνατοι, οἱ, the Immortals, Hom., Pi. Pae. 6.50, etc.; ἀθάναται ἅλιαι, i.e. the sea goddesses, Od. 24.47: Comp. -ώτερος Pl. Phd. 99c.
- 2 of immortal fame, Tyrt. 12.322.
- II of things, etc., everlasting, perpetual, ἀ. κακόν Od. 12.118; χάρις Hdt. 7.178; ἀρετή, ἀρχά, S. Ph. 1420, OT 905 (lyr.); κλέος, μνήμη, B. 12.65, Lys. 2.81; συκοφάντης Hyp. Lyc. 2; ἀ. ὁ θάνατος ‘death that cannot die’, Amph. 8; of Nisus’ purple locks, ἀ. θρίξ on which life depended, A. Ch. 619.
- III οἱ ἀ. the immortals, a body of Persian troops in which vacancies were filled up by successors already appointed, Hdt. 7.83, 211; so ἀ. ἀνήρ one whose successor in case of death is appointed (as we say, the king never dies), ib. 31; of a standing army, D.C. 52.27.
- 2 maintained at a constant figure, πρόβατα PSI 4.377.5 (iii B. C.), PThead. 30.6 (iii A. D.); αἶγες PStrassb. 30.6 (iii A. D.); διὰ τὸ ἀθάνατον (sc. τὸ παιδίον) αὐτὴν ἐπιδεδέχθαι τροφεύειν BGU 1106.25 (Aug.).
- IV = λυχνὶς στεφανωματική, Ps.-Dsc. 3.100.
- V Adv. ἀθανάτως, εὕδειν AP 9.570 (Philod.). [ᾱθ- always in the Adj. and all derivs., v. sub ἀ- 1 fin.]
I
1 inmortal
εἰ γὰρ ἐγὼν ὣς εἴην ἀθάνατος καὶ ἀγήρως
θήσειν ἀθάνατον καὶ ἀγήρων
ἀθάνατον εἶναι καὶ ζώειν ἤματα πάντα
• de los dioses gener. op. a los hombres
ἐπεὶ οὔ ποτε φῦλον ὁμοῖον ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ' ἀνθρώπων
μή τι σύ γ' ἀθανάτοισι θεοῖσ' ἀντικρὺ μάχεσθαι
Ζεύς
Ἀφρόδιτα
πρόγονοι
τὸ ἄφθιτον ἐπὶ πράγματος, τὸ ἀθάνατον ἐπὶ θεοῦ
ἀθάνατον ἄφθιτόν τε ποιήσω θεόν
• subst. gener. en plu. οἱ ἀθάνατοι los inmortales, los dioses, Il.5.407, Od.5.213, Hes.Th.491, Musae.53,
ἀ. ἅλιαι
divinidades marinasἀθάνατοι μάκαρες
• lit. crist.
ὁ ἀ.
el eterno de Cristo
• de pers. elevadas a la inmortalidad,
ἵν' ἀθανάτοισι μετείη
ἐν ἀθανάτοισιν ἀνύσσας ναίει
οὐ δέ ποτε κλέος ἐσθλὸν ἀπόλλυται οὐδ' ὄνομ' αὐτοῦ, ἀλλ' ὑπὸ γῆς πὲρ ἐὼν γίγνεται ἀ.
οὐδεὶς ἐν ἀνθρώποις ἀθάνατος
• de animales divinos: los caballos de Aquiles Il.16.154, los de Hades h.Cer.18, 32, los de Posidón, Pi.Fr.52p.2, los perros de Alcínoo Od.7.94
• de partes del cuerpo de los dioses
κράατος, χεῖρες, πόδες, ὦμοι
ἧπαρ ἤσθιεν ἀθάνατον
de Prometeoπρόσωπον
γλεφάροις
• de cosas divinas
αἰγίς
ἀθάνατοι γὰρ τοῦ (Zeus) γε δόμοι καὶ κτήματ' ἔασιν
• de conceptos relat. a los dioses propio de los dioses, divino, sobrenatural
χάρις
ἀρετή
(de Heracles)χρὴ ... οὐκ ἀθάνατα τὸν θνατὸν φρονεῖν
debe el mortal no tener pensamientos que son propios de los diosesφρονεῖν ἀθάνατα καὶ θεῖα
2 del elemento inmortal o divino en el hombre
ὁ νοῦς τῶν κατθανόντων ζῇ μὲν οὔ, γνώμην δ' ἔχει ἀθάνατον εἰς ἀθάνατον αἰθέρ' ἐμπεσών
σῶμα μὲν ... αὖον ἐγένετο, τὸ δ' ἀθάνατον ἐξῆρε πρὸς τὸν ἀέρα
parodiando a Platón mi cuerpo se quedó seco, pero lo inmortal se elevó hacia el aireψυχή
3 fil., de los elementos naturales
ἀθάνατον ... καὶ ἀνώλεθρον (del ἄπειρον)
ἀθάνατοι θνητοί, θνητοὶ ἀθάνατοι
de la unidad substante a los contrariosἀήρ
• subst. τὸ ἀ. ref. a ciertos elementos o a la divinidad de forma poco precisa
τὸ γὰρ ἀεικίνητον ἀθάνατον
τῷ ἀθανάτῳ τὸ ἀθάνατον συνηρτημένον
4 gener. de abstr. eterno, imperecedero
κλέος
Μουσᾶν ἄγαλμα
μνήμη
κακόν (de Escila)
πόθος
ἄλγος
βίος
πόνος
τιμαί
ἁμέραι
ὅρος
• fig.
καλλιόνων καὶ ἀθανατωτέρων παίδων κεκοινωνηκότες
habiendo tenido en común hijos más hermosos y más imperecederos
II
1 cuyo número nunca se acaba, que se mantiene siempre en la misma cifra
οἱ ἀθάνατοι καλεόμενοι
«los inmortales» cuerpo de la guardia real persa cuyos miembros en caso de baja se sustituían automáticamente por otros previamente asignados
• de rebaños mantenidos siempre en la misma cifra
πρόβατα
ἀποδῶσιν τὸν θρεπτὸν Ἐπαφρόδιτον ὑγιῆ καὶ ἀθάνατον
2 de bienes no fungible, imperecedero
ἀθάνατα κρματα
bienes raíces, propiedades inmuebles
• subst.
ἔγκτησιν ... θνατῶν καὶ ἀθανάτων
III que hace inmortal
Νῖσον ἀθανάτας τριχὸς νοσφίσασ'
(Escila) a Niso privándole del cabello que le hacía inmortal
IV bot. ἀθάνατος otro n. de la λυχνὶς στεφανωματική coronaria, Lychnis coronaria (L.) Desr., Ps.Dsc.3.100.
V adv. -ως eternamente
εὕδειν ἀ. πουλὺν χρόνον
1. van wezens onsterfelijk; subst.
2. van zaken onvergankelijk, eeuwig.
• Adv. ἀθανάτως εὕδειν, ewig, Philod. 32 (IX.570).
-η, -ον
[ἀ-1 + θάνατος.]
- 1
Undying, immortal Il. 1.520, Il. 2.741, Il. 3.158, Il. 5.342, Il. 8.539, etc.: Od. 1.67, Od. 3.346, Od. 4.385, Od. 5.136, Od. 12.302, etc.
Of parts of the gods: κρατός Il. 1.530. Cf. Il. 13.19, Il. 14.177, Il. 16.704.
Of horses Il. 16.154, Il. 17.444, 476, Il. 23.277.
- 2
Absol. in pl., the immortals, the gods.
- a
Masc. (not necessarily excluding the female divinities) Il. 1.265, Il. 2.14, Il. 5.186, Od. 8.456, Il. 19.22, etc.: Od. 1.31, Od. 3.47, Od. 4.378, Od. 7.5, Od. 14.421, etc.
- b
Fem.: ὑμῖν ἀθανάτητͅσιν Il. 7.32. Cf. Il. 18.86: Od. 5.213, Od. 6.16, Od. 24.47, 55.
- a
- 3
Absol. in masc. sing., one of the gods: ὥς τέ μοι ἀ. ἰνδάλλεται Od. 3.246. Cf. Od. 5.73, Od. 6.309.
- 4
Of a thing, of or pertaining to a god: δόμοι Od. 4.79.
Of the aegis, everlasting, indestructible Il. 2.447.
- 1
- 1immortal καλεῖσθαί νιν τοῦτʼ ὄνυμʼ ἀθάνατον O. 6.57 μή, φίλα ψυχά, βίον ἀθάνατον σπεῦδε P. 3.61 ἀθανάτα Θέτις P. 3.100 Αἰήτα τό ποτε ζαμενὴς παῖς ἀπέπνευσʼ ἀθανάτου στόματος (τῆς Μηδείας εἶπεν. Σ. cf. Hes. Theog. 992.) P. 4.11 “θήσονταί τέ νιν ἀθάνατον” (sc. Ἀρισταῖον) P. 9.63 ἵνʼ ἀθανάτοις Αἰνησιδάμου παῖδες ἐν τιμαῖς ἔμιχθεν I. 2.28 τοῦτο γὰρ ἀθάνατον φωνᾶεν ἕρπει, εἴ τις εὖ εἴπῃ τι I. 4.40 τοὶ δʼ ἐπὶ γλεφάροις νεῦσαν ἀθανάτοισιν I. 8.46 ἐλπίσιν ἀθανάταις ἁρμοῖ φέρονται fr. 10. ἐμοὶ δὲ τοῦτο[ν δ]ιέδω[κ.ν] ἀθάνατον πόνον i. e. of creating poetry Πα. 7B. 22. — ἵπποι μὲν ἀθάναται Ποσειδᾶνος Pae. 15.2 ]δολιχὰ δʼ ὁδὸς ἀθανάτω[ν Δ. 4. 18. ἀθάναται δὲ βροτοῖς ἁμέραι, σῶμα δʼ ἐστὶ θνατόν “hören nimmer auf” Wil. Παρθ. 1. 14. ὁ [Λοξ]ίας [πρό]φρων ἀθανάταν χάριν Θήβαις ἐπιμείξων Παρθ. 2. 4. τοῦτο γὰρ ἀθανάτοις τιμαῖς ποτιψαύει μόνον fr. 121. 3. ἀ]θανάταισι πρ[ (supp. Lobel.) Θρ. 4. 10. as subs. pl., gods ἀθανάτους κλέψαις ἀθάνατοί οἱ πάλιν O. 1.65 Ζεύς τε καὶ (v. l. ἀθανάτων) O. 1.60 προῆκαν υἱὸν ἀθάνατοι O. 7.55 τεθμὸς δέ τις ἀθανάτων O. 8.25 χωρὶς ἀθανάτων O. 9.41 ἓν παρʼ ἐσλὸν πήματα σύνδυο δαίονται βροτοῖς ἀθάνατοι P. 3.82 ἀθανάτων ἀνδρῶν τε σὺν εὐμενίᾳ P. 12.4 παλίγγλωσσον δέ οἱ ἀθάνατοι ἀγγέλων ῥῆσιν θέσαν N. 1.58 Ζεὺς θανάτων βασιλεὺς N. 5.35 ἀλλά τι προσφέρομεν ἔμπαν ἢ μέγαν νόον ἤτοι φύσιν ἀθανάτοις N. 6.5 ἀθανάτων βασιλεὺς N. 10.16 τετίματαί τε πρὸς ἀθανάτων φίλος I. 4.59 ὀ δʼ ἀθανάτων μὴ θρασσέτω φθόνος I. 7.39 ἔδοξʼ ἦρα καὶ ἀθανάτοις, ἐσλόν γε φῶτα καὶ φθίμενον ὕμνοις θεᾶν διδόμεν I. 8.59 ]καὶ πόθεν ἀθαν[άτων ἔρις ἄ]ρξατο (supp. Bury.) Πα. 6. 50. πλεῖστα μὲν δῶρʼ ἀθανάτοις ἀνέχοντες fr. 119. 3. Νόμος ὁ πάντων βασιλεὺς θνατῶν τε καὶ ἀθανάτων fr. 169. 2.
a
ἦλθον πάντες θεοὶ ἀθάνατοι καὶ πᾶσαι θεαὶ ἰδεῖν τὰ εἴδωλα τῶν νεκύων τούτων
vinieron todos los dioses inmortales y todas las diosas para ver los fantasmas de estos muertos
εἶτα ὁμοίως τὸ δεύτερον ἀρχόμενος, ἕως ἐκτελέσῃς τοὺς ζʹ ἀθανάτους θεοὺς τοῦ κόσμου
luego de igual modo empieza por segunda vez, hasta que completes los siete dioses inmortales del cosmos
ἄναξ μάκαρ ἀθανάτων, Ταρτάρου σκῆπτρα λαβών
bienaventurado soberano de los inmortales, que portas los cetros del Tártaro
b
ἐμοὶ ἵλαος ἔ[σσο], κάν[θαρε, χ]ρυσοκόμην κλ[ῄζω θεὸν] ἀθάνατον, κάν[θαρε
séme propicio, escarabajo, te invoco a ti, el dios de la cabellera de oro, inmortal, escarabajo
c
Ἑρμῆν σὲ καλῶ, θεὸν ἀθάνατον, ... βᾶρίν θ' ἱερήν
te invoco a ti, Hermes, dios inmortal, y a la sagrada barca
d
ἐπεὶ μέλλω κατοπτεύειν ... τὸν ἀθάνατον Αἰῶνα καὶ δεσπότην τῶν πυρίνων διαδημάτων
pues voy a ver al inmortal Eón y señor de las ígneas diademas
e
ἅ., ἀθάν]ατος, ὁ [ἐ]ν φ[άτν]ῃ τῶν ἀλόγων γνωρισθείς
santo, inmortal, el que se dio a conocer en un pesebre de animales
f
τὴν ἀθάνατον καὶ ἄπτωτον ἰσχὺν τοῦ θεοῦ παρακαλῶ
invoco la fuerza inmortal e infalible del dios
ἔμβηθι αὐτοῦ εἰς τὴν ψυχήν, ἵνα τυπώσηται τὴν ἀθάνατον μορφὴν ἐν φωτὶ κραταιῷ καὶ ἀφθάρτῳ
entra en su alma, para que reciba la impronta de la forma inmortal en una luz poderosa e incorruptible
- Iundying, immortal, Hom., etc.:— ἀθάνατοι, οἱ, the Immortals, Hom., etc.; ἀθάναται ἅλιαι, i. e. the sea goddesses, Od.: comp. -ώτερος, Plat.
- 2of immortal fame, Tyrtae.
- IIof things, everlasting, Od., Hdt., etc.
- 2ἀθ. θρίξ the hair on which life depended, Aesch.
- IIIοἱ ἀθάνατοι the immortals, a body of Persian troops in which every vacancy was at once filled up, Hdt.
- IVadv., ἀθανάτως εὕδειν Anth. ᾱθ- always in the adj. and all derivs., v. A α, fin.
-
…οἱ ἐκεῖ ἀποκτείνουσι · τά τε γὰρ ἄλλα εὐδαιμονέστεροί εἰσιν οἱ ἐκεῖ τῶν ἐνθάδε, καὶ ἤδη τὸν λοιπὸν χρόνον ἀθάνατοί εἰσιν, εἴπερ γε τὰ λεγόμενα ἀληθῆ. ἀλλὰ καὶ ὑμᾶς χρή, ὦ ἄνδρες δικασταί, εὐέλπιδας εἶναι πρὸς…
Plato, Apology
-
…διενοοῦντο · οἱ δʼ ἡμέτεροι πρόγονοι οὐ λογισμῷ εἰδότες τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους, ἀλλὰ νομίζοντες τὸν εὐκλεᾶ θάνατον ἀθάνατον περὶ τῶν ἀγαθῶν καταλείπειν λόγον, οὐκ ἐφοβήθησαν τὸ πλῆθος τῶν ἐναντίων, ἀλλὰ τῇ αὑτῶν ἀρετῇ μᾶλλον ἐπίστευσαν .…
Lysias, Speeches
-
…ζηλωταὶ δὲ ὑπὸ πάντων ἀνθρώπων αἱ τιμαί · οἳ πενθοῦνται μὲν διὰ τὴν φύσιν ὡς θνητοί, ὑμνοῦνται δὲ ὡς ἀθάνατοι διὰ τὴν ἀρετήν. καὶ γάρ τοι θάπτονται δημοσίᾳ, καὶ ἀγῶνες τίθενται ἐπʼ αὐτοῖς ῥώμης καὶ σοφίας καὶ πλούτου…
Lysias, Speeches
-
…θανάτου καὶ ζηλῶ, καὶ μόνοις τούτοις ἀνθρώπων οἶμαι κρεῖττον εἶναι γενέσθαι, οἵτινες, ἐπειδὴ θνητῶν σωμάτων ἔτυχον, ἀθάνατον μνήμην διὰ τὴν ἀρετὴν ; τὴν ; αὑτῶν κατέλιπον · ὅμως δʼ ἀνάγκη τοῖς ἀρχαίοις ἔθεσι χρῆσθαι, καὶ θεραπεύοντας…
Lysias, Speeches
-
…, ἀλλʼ ἴσον ἑαυτὸν παρέχει πᾶσιν. εἰ μὲν γὰρ οἷόν τε ἦν τοῖς τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ κινδύνους διαφυγοῦσιν ἀθανάτους εἶναι τὸν λοιπὸν χρόνον, ἄξιον τοῖς ζῶσι τὸν ἅπαντα χρόνον πενθεῖν τοὺς τεθνεῶτας · νῦν δὲ ἥ τε φύσις…
Lysias, Speeches
-
…αὐτοῖς ῥώμης καὶ σοφίας καὶ πλούτου, ὡς ἀξίους ὄντας τοὺς ἐν τῷ πολέμῳ τετελευτηκότας ταῖς αὐταῖς τιμαῖς καὶ τοὺς ἀθανάτους τιμᾶσθαι. ἐγὼ μὲν οὖν αὐτοὺς καὶ μακαρίζω τοῦ θανάτου καὶ ζηλῶ, καὶ μόνοις τούτοις ἀνθρώπων οἶμαι κρεῖττον εἶναι…
Lysias, Speeches
-
…κρίνωνται, δοκοῦντας μέν τι εἶναι, θαυμάσια δὲ ἐργαζομένους, ὡς δεινόν τι οἰομένους πείσεσθαι εἰ ἀποθανοῦνται, ὥσπερ ἀθανάτων ἐσομένων ἂν ὑμεῖς αὐτοὺς μὴ ἀποκτείνητε · οἳ ἐμοὶ δοκοῦσιν αἰσχύνην τῇ πόλει περιάπτειν, ὥστʼ ἄν τινα καὶ τῶν…
Plato, Apology
-
…προγόνων ἀρετήν · αὐτοῦ γὰρ ἀποθανοῦσαι, καὶ δοῦσαι δίκην τῆς ἀνοίας, τῆσδε μὲν τῆς πόλεως διὰ τὴν ἀρετὴν ἀθάνατον ; τὴν ; μνήμην ἐποίησαν, τὴν δὲ ἑαυτῶν πατρίδα διὰ τὴν ἐνθάδε συμφορὰν ἀνώνυμον κατέστησαν. ἐκεῖναι μὲν οὖν…
Lysias, Speeches
-
…ἤπιος εἶναι βουλῇ καὶ μύθοισι. σὺ δὲ φρεσὶ πάντʼ εὖ οἶδας · πρῶτος γάρ, Διὸς υἱέ, μετʼ ἀθανάτοισι θαάσσεις, ἠύς τε κρατερός τε · φιλεῖ δέ σε μητίετα Ζεὺς ἐκ πάσης ὁσίης, ἔπορεν δέ τοι ἀγλαὰ…
NA, Homeric Hymns
-
…χθὼν πᾶσα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα · θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰ ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει · τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων, Τιτῆνές θʼ ὑποταρτάριοι, Κρόνον ἀμφὶς…
Hesiod, Theogony