ἀθεμίστιος
ἀθεμίστιος, lawless, godless
ἀθεμ-ίστιος, ον,
- lawless, godless, ἀνήρ Od. 18.141; freq. in phrase ἀθεμίστια εἰδώς versed in wickedness, 9.428, etc.; ἀ. ἔργα Xenoph. 12, Man. 2.301.
impío, que viola las leyes sagradas
τῷ μή τίς ποτε πάμπαν ἀνὴρ ἀ. εἴη
ojalá que un hombre nunca fuera impíoἀθεμίστια ἔργα, κλέπτειν μοιχεύειν τε καὶ ἀλλήλους ἀπατεύειν
de los diosesψεύστας, ἀθέους, ἀθεμίστια ἔργα μηδομένους
• neutr. plu.
ἀθεμίστια ᾔδη
del Cíclope por violar la hospitalidadἀθεμίστια εἰδώς
de los pretendientes
ἀθεμίστιος, ος, ον, inique, Od. 18, 141 ; ἀθεμίστια εἰδώς, Od. 9, 428, versé dans l’iniquité, dans le crime.
Étym. cf. le suiv.
ἀθεμίστιος, gesetzlos, frevelhaft, Hom. viermal, Od. 9.189 ἀθεμίστια ᾔδη, 9.428, 20.287 ἀθεμίστια εἰδός (εἰδώς), 18.141 ἀθεμίστιος εἴη.
ἀθεμίστιος
[ἀ-1 + θέμις.]
- 1
Regardless of right Od. 18.141.
- 2
Absol. in neut. pl. ἀθεμίστια
, what is wrong : ἀ. ᾔδη (had no regard for right in his heart, was given over to lawlessness (see εἴδω III.12)): Od. 9.189. Cf. Od. 9.428, Od. 20.287.
- 1
ἀθεμίστιος (θέμις): lawless, unrighteous, wicked; ἀθεμίστια εἰδέναι, foster ‘godless thoughts.’
ἀθεμίστιος
θέμις
- lawless, godless, ἀθεμίστια εἰδώς versed in wickedness, Od.