ἀθόρυβος
ἀθόρυβος, without uproar
ἀθόρυβ-ος, ον,
- without uproar, Pl. Lg. 640c; unperturbed, Polystr.p.29 W., prob. l. in Metrod. Fr. 48 K.: Comp., Anon. in SE 15.19. Adv. -βως E. Or. 630, Epicur. Fr. 489, J. BJ 2.12.6, Hierocl. in CA 12 p.447 M.
- II not causing confusion, Ascl. Tact. 12.10 (Comp.).
I
1 tranquilo, sin perturbaciones
συνουσία
ἄρχων
ἀ[θόρ]υβον ... καὶ ἀδ[ε]ῆ ἐμ πᾶσιν εἶναι
γενομένης τῆς εἰσόδου ἀθορύβου
ἀ. καὶ βέβαιος
ἀθόρυβον τὸ ἦθος καὶ νήνεμον ἔχουσι τὴν ψυχήν
ἡ ζωή
2 que no produce confusión
σημεῖα
II adv. -ως imperturbablemente, sin perturbaciones
ὡς ἀ. ... λόγος ... ἵκηται
ζῆν
φρονεῖ[ν
βίος ... ἀ. ... [δια]νυ[ό]μενος
ἀ·θόρυβος, ος, ον [ῠ] sans trouble, paisible, Plat. Leg. 640c ; Pol. 8, 31.
ἀθόρυβος, ohne Störung, συνουσία Plat. Legg. I.640c ; ohne Lärm, ruhig, εἴσοδος Pol. 8.31 ; öfter Plut.
• Adv ., Eur. Or. 722.
• Adv ., Eur. Or. 722.
ἀθόρυβος
- without uproar, Plat.:—adv. -βως, Eur.