ἀκίχητος
ἀκίχητος, not to be reached, unattainable
ἀκίχητος [ῐ], ον,
- not to be reached, unattainable, ἀκίχητα διώκων Il. 17.75; μεταθεῖν Ael. NA 4.52; not to be overtaken, swift, ἀκίχητος ἀΐσσειν Nonn. D. 45.236, cf. Tryph. 333.
- II not to be reached by prayer, inexorable, ἤθεα A. Pr. 186.
I
1 inalcanzable
ἀκίχητα διώκων
μεταθεῖν
ὀρνίθων πορείη
αἰών
ἀίξας ἀ.
ἄχρονος ἦν, ἀκίχητος
2 inaccesible, incognoscible
ἤθεα καὶ κέαρ
II adv. -α de modo inalcanzable, sin rastro
πλαζομένης ἀκίχητα
ἀ·κίχητος, ος, ον [ῐ]
1 qu’on ne peut atteindre, insaisissable, Il. 17, 75 ; El. N.A. 4, 52 ||
2 sur qui l’on n’a pas prise, inexorable, Eschl. Pr. 183.
Étym. ἀ, κιχάνω.
ἀκίχητος, unerreichbar, Hom. einmal, ἀκίχητα διώκων Il. 17.75, vgl. Scholl. Nicanor.; – oft bei Nonn.; für Bitten unzugänglich, unerbittlich, ἤθεα Διός Aesch. Prom. 192.
ἀκίχητος
[ἀ-1 + κιχάνω.]
Not to be reached.
Absol. in neut. pl. ἀκίχητα, the unattainable Il. 17.75.
te saludo, Helios, resplandeciente, inalcanzable
ἀκίχητος (κιχάνω): unattainable; ἀκίχητα διώκων, Il. 17.75†.
ἀκίχητος
κιχάνω
- Inot to be reached, unattainable, Il.
- IIof persons, not to be reached by prayer, inexorable, Aesch.