Logeion | ἀκτίς

ἀκτίς (nom. ἀκτίν Hdn.Gr. 2.511), [ῑ] ῖνος, ἡ,

ray, beam: Hom. only dat. pl., ἀκτῖσιν Od. 5.479, 19.441. ἀκτίνεσσιν 11.16, Il. 10.547; Ἠελίοιο ἀκτῖνες Mimn. 11.6, cf. Emp. 84, Ar. Av. 1009, Arist. Mete. 374b4, etc.; sg., S. Tr. 685, cf. ἀνὰ μέσσαν ἀκτῖνα, i.e. from south, S. OC 1247; ἀκτῖνες μέσαι noonday, E. Ion 1136; τὰ πρὸς ἀκτῖνα ἔθνη peoples of the East, Philostr. VA 2.2:— of lightning, ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι Pi. P. 4.198; ὦ Διὸς ἀκτίς, παῖσον S. Tr. 1086; πυρός Sopat. 13, Pl. Ti. 78d; of the eyes, ἀκτῖνας προσώπου, Pi. Fr. 123, cf. Ar. V. 1032; visual rays, Hipparch. ap. Placit. 4.13.9.
- - 2 metaph., brightness, splendour, glory, ἀ. ἀγώνων, καλῶν ἐργμάτων, Pi. P. 11.48, I. 4(3).42; ἀκτῖνες ὄλβου splendid fortunes, Id. P. 4.255.
  - 3 ray shot from the left by planet to planet (opp. ὄψις, q.v.), Heph.Astr. 1.16, Porph. Intr. p.189; τὴν ἀ. ἐπιφέρων Vett.Val. 136.19, cf. Ptol. Tetr. 126.
- II spoke of a wheel, AP 9.418 (Antip.).

I

1 rayo de sol, c. gen. ἠελίοιο Il.10.547, Mimn.11.6, ἀελίου Pi.Fr.52k.1, S.Ant.100, ἡλίου E.Supp.650, LXX Sap.16.27, Iul.Or.11.132c, θεοῦ A.Pers.503, ἀστέρος Ar.Au.1009

• abs. Od.5.479, 19.441, 11.16, Hes.Th.760, h.Cer.70, S.Tr.685, Arist.Mete.374^b4, Theoc.22.86, A.R.3.163, LXX Si.43.4, M.Ant.8.57, c. determ. οὐρανίη ἀκτίς A.R.4.297

• en giros ἀνὰ μέσσαν ἀκτῖνα desde el Mediodía, desde el Sur S.OC 1247, τὰ πρὸς ἀκτῖνα ἔθνη pueblos orientales Philostr.VA 2.2, ἀκτῖνες μέσαι el mediodía E.Io 1136, ἐν μονήρει ἀκτῖνι en un solo día Nic.Al.401

• fig. χιτῶνα ... χρυσαῖς ἀκτῖσι κατάπαστον ἠμφίεστο Hld.3.4.2, ἐπὶ τῇ κεφαλῇ ἀκτίνας sobre la cabeza una corona radiada Luc.Syr.D.32

• de luna h.Hom.32.6.

2 rayo, relámpago, resplandor ἀκτῖνες στεροπᾶς ἀπορηγνύμεναι Pi.P.4.198, ὦ Διὸς ἀκτίς, παῖσον S.Tr.1086, cf. A.R.1.733, ἀ. πυρός Pl.Ti.78d, Sopat.22, cf. Emp.B 84

• de los ojos por la suposición de que despedían rayos visuales Θεοξένου ἀ. Pi.Fr.123.3, ἀπ' ὀφθαλμῶν Κύννης ἀκτῖνες ἔλαμπον Ar.V.1032, σὺν βλεφάρων δ' ἀκτῖσιν Musae.90, cf. Epicur.Ep.[2] 49.4, Hipparch. en Placit.4.13.9.

3 fig. resplandor, brillo ὄλβου Pi.P.4.255, ἀγώνων Pi.P.11.48, ἐργμάτων Pi.I.3/4.60, ἀρετῆς Ph.1.335, de una viña σῶν μελέων ἀ. Nonn.D.12.227, πόθων ἀ. llama de amor, AP 12.110 (Mel.).

II

1 radio de la rueda AP 9.418 (Antip.Thess.).

2 cierto instrumento de comadrona, Bas.Sel.M.Or.85.40A.

III astrol. rayo lanzado por la izquierda de un planeta a otro Heph.Astr.1.16.3, Porph.in Ptol.189, Vett.Val.129.9, Ptol.Tetr.3.10.5.
•*enkt-/n̥kt- que da en ai. aktú- ‘luz’, ‘noche’, lituan. ankstì ‘temprano’, gót. ūhtwō ‘aurora’; es muy hipotética la rel. c. νύξ cuya raíz parece tener una labiovelar.

ἀκτίς, ῖνος (ἡ) [ῑ]

I rayon lumineux, d’où :

1 rayon du soleil, à côté de ἥλιος, Il. 10, 547 ; Od. 5, 479 ; Hés. Th. 760 ; Eschl. Pr. 795, etc. ; p. ext. (sans ἥλιος) lumière du soleil, d’où chaleur du soleil, Luc. Anach. 16 ; El. V.H. 3, 1 ; πρὸς ἀκτῖνα, Philstr. V. Ap. 2, 2, p. 51, vers l’Orient ; ἀνὰ μέσσαν ἀκτῖνα, Soph. O.C. 1247, vers le milieu du jour, c. à d. du côté du midi ||

2 rayon d’une flamme, particul. rayon de la foudre, Pd. P. 4, 351 ; Soph. Tr. 1086 ; A. Rh. 1, 731 ; en prose, Luc. Tim. 10 ; flamme des yeux, Pd. fr. 88 ||

3 fig. rayonnement, splendeur, éclat (de la victoire, de la fortune) Pd. I. 3, 60 ; P. 11, 48, etc. ||

II rayon de roue, Anth. 9, 418 ||

➳ Voc. ἀκτίς, l. c. ; dans Hom. seul. dat. pl. ἀκτῖσιν, Il. 10, 547 ; Od. 5, 479, ou ἀκτίνεσσιν, Od. 19, 441. Mot poét. ; en prose, Plat. Tim. 78d, etc.

Étym. v. ci-dessus.

ἀκτίς -ῖνος, ἡ, meestal poët., ep. dat. plur. ook ἀκτίνεσσι
1. straal, van zonnestralen: ἀνὰ μέσσαν ἀκτῖνα ter hoogte van de middenstraal (d.w.z. waar de zon op het midden van de dag zijn stralen uitzendt: het zuiden) Soph. OC 1247; ook van bliksemstralen: Διὸς ἀκτίς straal van Zeus Soph. Tr. 1086.
2. overdr. glans, roem, glorie Pind.

ἀκτίς, ῖνος, ἡ (entstanden aus *ἀκτίνς ; es wird auch ein nom. ἀκτίν angenommen), der Strahl, Sonnenstrahl (von ἀκή ; der Sonnenstrahl wird als Pfeil gedacht); Hom. viermal, im dat. plur., Il. 10.547 weiße Pferde αἰνῶς ἀκτίνεσσιν ἐοικότες ἠελίοιο, Od. 11.16 οὐδέ ποτʼ αὐτοὺς ἠέλιος φαέθων καταδέρκεται ἀκτίνεσσιν, 5.479, 19.441 οὔτε ποτʼ (μιν) ἠέλιος φαέθων ἀκτῖσιν ἔβαλλεν ; – ἠελίοιο immer Aesch., z.B. Ag. 662 ; ohne diesen Zusatz Soph. θερμὴ ἀκτ. Tr. 685, ἡλιῶτις 694 ; ἀνὰ μέσαν ἀκτῖνα, von der Himmelsgegend, O.C. 1250 ; Sp. Sonnenschein im Gegensatz von σκιά, Ael. V.H. 3.1. Vom Blitzstrahle, Διὸς ἀκτ. Soph. Tr. 1076 ; στεροπᾶς Pind. P. 4.198 ; vgl. Ap.Rh. 1.731 und Luc. Tim. 10 ; übh. Glanz, Schimmer, ἐργμάτων καλῶν ἀκτίς, Tatenglanz, Pind. I. 3.60 ; ἀγώνων Ὀλυμπικῶν P. 11.48. – Bei Antip.Thess. 39 (IX.418) Speichen des Rades.

ἀκτίς

ἡ.

Dat. pl. ἀκτῖσι Od. 5.479, Od. 19.441. ἀκτίνεσσι Il. 10.547: Od. 11.16.

A ray or beam: ἠελίοιο Il. 10.547. Cf. Od. 5.479, Od. 11.16, Od. 19.441.

ἀκτίς (-ίς, -ῖνος, -ῖνα, -ίς; -ῖνες, -ίνων, -ῖσιν, -ῖνας)

- a ray, beam, shining
- a of the sun ἔχει τέ μιν ὀξειᾶν ὁ γενέθλιος ἀκτίνων πατήρ (i. e. Ἥλιος) O. 7.70 ἀκτὶς ἀελίου ὦ μᾶτερ ὀμμάτων, ἄστρον ὑπέρτατον ἐν ἁμέρᾳ κλεπτόμενον. Pae. 9.1
- b ἴων ξανθαῖσι καὶ παμπορφύροις ἀκτῖσι βεβρεγμένος ἁβρὸν σῶμα (sc. Ἴαμος) O. 6.55 λαμπραὶ δʼ ἦλθον ἀκτῖνες στεροπᾶς P. 4.198
- b met., flashing brilliance, radiance σπέρμʼ ὑμετέρας ἀκτῖνος ὄλβου δέξατο μοιρίδιον ἆμαρ (Hermann: περ ὑμετέρας ἀκτῖνας ὄλβου, -ῳ, -ον codd.) P. 4.255 Ὀλυμπίᾳ τʼ ἀγώνων πολυφάτων ἔσχον θοὰν ἀκτῖνα σὺν ἵπποις P. 11.48 διὰ πόντον βέβακεν ἐργμάτων ἀκτὶς καλῶν ἄσβεστος αἰεί I. 4.42 τὰς δὲ Θεοξένου ἀκτῖνας πρὸς ὄσσων μαρμαρυζοίσας δρακεὶς fr. 123. 2.

rayo

a de sol

πρὸς τὰς τοῦ ἡλίου ἀκτῖνας λέγε τὸν λόγον ζʹ
hacia los rayos del sol di la fórmula siete veces P IV 906

Ἥλιος Ἀχεβυκρωμ (ἣ μηνύει τοῦ δίσκου τὴν φλόγα καὶ τὴν ἀκτῖνα)
Helios Aquebicrom (que significa la llama y el rayo del disco solar) P XIII 142 P XIII 447

b asoc. a la divinidad

ἕλκε ἀπὸ τῶν ἀκτίνων πνεῦμα γʹ ἀνασπῶν
extrae aliento de sus rayos aspirando tres veces P IV 538

τοῦτο εἰπόντος στραφήσονται ἐπὶ σε αἱ ἀκτῖνες
al pronunciar estas palabras se dirigirán hacia ti los rayos P IV 634

χαῖρε, ἡλιακῆς ἀκτῖνος ὑπηρετικὸν κόσμου καταύγασμα
te saludo, resplandor del cosmos que sirve al rayo solar P IV 1129

ἀποβλέπων τὴν ἀκτ[ῖνα τοῦ] θεοῦ λέγε
mirando al rayo del dios di SM 79 27

ἐπικαλοῦμαί σε, ... τὸν δύνοντα καὶ παραλαμβάνοντα τὰς ἡλιακὰς ἀκτῖνας
te invoco a ti, el que se oculta y toma para sí los rayos solares P XIV 3

c asoc. al escarabajo solar

λαβὼν κάνθαρον ἡλιακὸν τὸν τὰς ιβʹ ἀκτῖνας ἔχοντα
toma un escarabajo solar, el que tiene los doce rayos P IV 751

d asoc. a ángeles

τὸν δὲ θεὸν ὄψῃ ... βασταζόμενον ὑπὸ βʹ ἀγγέλων ταῖς χερσὶν καὶ κύκλῳ αὐτῶν ἀκτῖνας ιβʹ
verás al dios levantado por las manos de dos ángeles y doce rayos alrededor de éstos P IV 1114

ἀκτίς , ῖνος, only dat. pl., ἀκτῖσιν, ἀκτίνεσσι: ray, beam of the sun.

ἀκτίς (Deriv. uncertain.)

- Ia ray, beam, of the sun, Hom.; ἀνὰ μέσσαν ἀκτῖνα, i. e. from the south, Soph.; ἀκτῖνες τελευτῶσαι sunset, Eur.
- - 2metaph. brightness, splendour, glory, Pind.
- IIlike Lat. radius, the spoke of a wheel, Anth.

Menu

Word wheel

ἀκτίς

Saved

Recent