βάλλω

βάλλω, fut. βᾰλῶ (in Att. Prose only in compds.), Ion. βαλέω Il. 8.403, βαλλήσω Ar. V. 222, 1491: aor. 2 ἔβᾰλον, Ion. προ-βάλεσκε Od. 5.331; later aor. 1 ἔβαλα LXX 3 Ki. 6.1 (5.18); Ep. and Ion. inf. βαλέειν Il. 2.414, al., Hdt. 2.111, al., but βαλεῖν Il. 13.387, 14.424; opt. βλείης in Epich. 219, part. βλείς Id. 176, as if from ἔβλην (v. συμβάλλω): pf. βέβληκα: plpf. ἐβεβλήκειν, Ep. βεβλήκειν Il. 5.661:—Med., Ion. impf. βαλλέσκετο Hdt. 9.74: fut. βᾰλοῦμαι (προ-) Ar. Ra. 201, (ἐπι-) Th. 6.40, etc., Ep. βαλεῦμαι (ἀμφι-) Od. 22.103: aor. 2 ἐβᾰλόμην, Ion. imper. βαλεῦ Hdt. 8.68.γʹ, used mostly in compds.:—Pass., fut. βληθήσομαι X. HG 7.5.11, (δια-) E. Hec. 863; also βεβλήσομαι Id. Or. 271, Hld. 2.13, (δια-) D. 16.2; part. δια-βεβλησόμενος Philostr. VA 6.13 (Ep. fut. ξυμ-βλήσομαι, v. συμβάλλω): aor. ἐβλήθην Hdt. 1.34, Th. 8.84, etc.: Hom. also has an Ep. aor. Pass., ἔβλητο Il. 11.675, ξύμβλητο 14.39; subj. βλήεται Od. 17.472; opt. βλῇο or βλεῖο Il. 13.288; inf. βλῆσθαι 4.115; part. βλήμενος 15.495: pf. βέβλημαι, Ion. 3pl. βεβλήαται 11.657 (but 3sg. h.Ap. 20), opt. δια-βεβλῇσθε And. 2.24: plpf. ἐβεβλήμην (περι-) X. HG 7.4.22, (ἐξ-) Isoc. 18.17; Ion. 3pl. περι-εβεβλέατο Hdt. 6.25.—Ep. pf. βεβόλημαι in special sense, v. βολέω.

• A Act., throw:
• • I with acc. of person or thing aimed at, throw so as to hit, hit with a missile, freq. opp. striking with a weapon in the hand, βλήμενος ἠὲ τυπείς Il. 15.495; τὸν βάλεν, οὐδʼ ἀφάμαρτε 11.350, cf. 4.473, al.; so even in ἐγγύθεν ἐλβὼν βεβλήκει . . δουρί 5.73; and δουρὶ ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε 16.807; but later opp. τοξεύειν, D. 9.17, X. An. 4.2.12; ἐκ χειρὸς β. ib. 3.3.15: c. dat. instrumenti, β. τινὰ δουρί, πέτρῳ, κεραυνῷ, etc., Il. 13.518, 20.288, Od. 5.128, etc.: βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ Il. 8.514: c. dupl. acc. pers. et partis, μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ 11.583: c. acc. partis only, 5.19, 657; so τὸν δʼ Ὀδυσεὺς κατὰ λαιμὸν . . βάλεν ἰῷ Od. 22.15; δουρὶ βαλὼν πρὸς στῆθος Il. 11.144: c. acc. cogn., ἕλκος. ., τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ 5.795; also βάλε Τυδεΐδαο κατʼ ἀσπίδα smote upon it, ib. 281.
  • • 2 less freq. of things, ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον 23.502; of drops of blood, 11.536, cf. A. Ag. 1390: metaph., κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος E. IT 1200, cf. HF 1219; of the sun, ἀκτῖσιν ἔβαλλεν [θάμνους] Od. 5.479; ἔβαλλε . . οὐρανὸν Ἠώς A.R. 4.885 (so Pass., σελήνη . . διʼ εὐτρήτων βαλλομένη θυρίδων AP 5.122 (Phld.)); strike the senses, of sound, ἵππων ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει Il. 10.535, cf. S. Ant. 1188, Ph. 205 (lyr.); of smell, ὀσμὴ β. τινά Id. Ant. 412; τάχʼ ἂν πέμφιξ σε βροντῆς καὶ δυσοσμίας β. Id. Fr. 538.
    • 3 metaph., β. τινὰ κακοῖς, φθόνῳ, ψόγῳ, smite with reproaches, etc., Id. Aj. 1244, E. El. 902, Ar. Th. 895; στεφάνοις β. τινά Pi. P. 8.57 (hence metaph., praise, Id. O. 2.98); φθόνος βάλλει A. Ag. 947; φίλημα βάλλει τὴν καρδίαν Ach.Tat. 2.37.
  • II with acc. of the weapon thrown, cast, hurl, of missiles, rare in Hom., βαλὼν βέλος Od. 9.495; χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλών Il. 5.346, cf. Od. 20.62; ἐν νηυσὶν . . πῦρ β. Il. 13.629: c. dat., of the weapon, throw or shoot with a thing, οἱ δʼ ἄρα χερμαδίοισι . . βάλλον 12.155; βέλεσι Od. 16.277: in Prose abs., β. ἐπί τινα throw at one, Th. 8.75; ἐπὶ σκοπόν X. Cyr. 1.6.29; ἐπίσκοπα Luc. Am. 16; alone, οἱ ψιλοὶ βάλλοντες εἶργον Th. 4.33: c. gen., βάλλοντα τοῦ σκοποῦ hitting the mark, Pl. Sis. 391a.
  • • 2 generally of anything thrown, εἰς ἅλα λύματʼ ἔβαλλον Il. 1.314; τὰ μὲν ἐν πυρὶ βάλλε Od. 14.429; [νῆα] β. ποτὶ πέτρας 12.71; εὐνὰς β. throw out the anchor-stones, 9.137; β. σπόρον cast the seed, Theoc. 25.26; β. κόπρον POxy. 934.9 (iii A. D.): hence β. ἀρούρας manure, PFay. 118.21 (ii A. D.): metaph., ὕπνον . . ἐπὶ βλεφάροις β. Od. 1.364; β. σκότον ὄμμασι E. Ph. 1535 (lyr.); β. λύπην τινί S. Ph. 67.
    • • b of persons, β. τινὰ ἐν κονίῃσιν, ἐν δαπέδῳ, Il. 8.156, Od. 22.188; γῆς ἔξω β. S. OT 622; β. τινὰ ἄθαπτον Id. Aj. 1333; ἄτιμον Id. Ph. 1028:—Pass., ὑπὸ χλαίνῃ βεβλημένος AP 5.164 (Mel.); βεβλημένος on a sick-bed, Ev.Matt. 8.14: then metaph., ἐς κακὸν β. τινά Od. 12.221; ὅς με μετʼ . . ἔριδας καὶ νείκεα β. Il. 2.376; β. τινὰ ἐς ἔχθραν, ἐς φόβον, A. Pr. 390, E. Tr. 1058; also ἐν αἰτίᾳ or αἰτίᾳ β. τινά, S. OT 657, Tr. 940 (but in E. Tr. 305 β. αἰτίαν ἔς τινα) ; κινδύνῳ β. τινά A. Th. 1053.
    • 3 let fall, ἑτέρωσε κάρη βάλεν Il. 8.306, cf. 23.697; β. ἀπὸ δάκρυ παρειῶν Od. 4.198, cf. 114; κατὰ βλεφάρων β. δάκρυα Thgn. 1206; κατʼ ὄσσων E. Hipp. 1396; αἵματος πέμφιγα πρὸς πέδῳ β. A. Fr. 183; β. τοὺς ὀδόντας cast, shed them, Arist. HA 501b2, etc.; so βάλλειν alone, ib. 576a4; βοῦς βεβληκώς SIG 958.7 (Ceos).
    • 4 of the eyes, ἑτέρωσε βάλʼ ὄμματα cast them, Od. 16.179; ὄμματα πρὸς γῆν E. Ion 582; πρόσωπον εἰς γῆν Id. Or. 958: intr., ὀφθαλμὸς πρὸς τὸ φῶς βαλών aiming at . ., Plot. 2.4.5; βαλὼν πρὸς αὐτό directing oneʼs gaze at . ., Id. 3.8.10.
    • 5 of animals, push forward or in front, τοὺς σοὺς [ἵππους] πρόσθε βαλών Il. 23.572; πλήθει πρόσθε βαλόντες (sc. ἵππους) ib. 639; βάλλε κάτωθε τὰ μοσχία Theoc. 4.44: metaph., β. ψυχὰν ποτὶ κέρδεα Bion Fr. 5.12.
    • 6 in a looser sense, put, place, with or without a notion of haste, τὼ μὲν . . βαλέτην ἐν χερσὶν ἑταίρων Il. 5.574, cf. 17.40, 21.104; μῆλα . . ἐν νηΐ β. Od. 9.470; ἐπὶ γᾶν ἴχνος ποδὸς β. E. Rh. 721 (lyr.); φάσγανον ἐπʼ αὐχένος β. Id. Or. 51; τοὺς δακτύλους εἰς τὰ ὦτα Ev.Marc. 7.33; β. πλίνθους lay bricks, Edict.Diocl. 7.15; pour, οἶνον εἰς ἀσκούς Ev.Matt. 9.17; εἰς πίθον Arr. Epict. 4.13.12, cf. Dsc. 1.71.5 (v.l. for ἐμβ.): metaph., ἐν στήθεσσι μένος βάλε ποιμένι λαῶν Il. 5.513; ὅπως . . φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι βάλωμεν may put friendship between them, 4.16; μαντεύσομαι ὡς ἐνὶ θυμῷ ἀθάνατοι βάλλουσι Od. 1.201; ἐν καρδίᾳ β. Pi. O. 13.16; but also θυμῷ, ἐς θυμὸν β., lay to heart, A. Pr. 706, S. OT 975.
    • • b esp. of putting round, ἀμφʼ ὀχέεσσι θοῶς βάλε καμπύλα κύκλα Il. 5.722; of clothes or arms, ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη ὤμοις . . βάλʼ αἰγίδα 18.204; put on, φαιὰ ἱμάτια Plb. 30.4.5.
      • c place money on deposit, ἀργύριον τοῖς τραπεζίταις Ev.Matt. 25.27.
      • d pay, PLond. 3.1177 (ii A. D.), POxy. 1448.5 (iv A. D.).
    • 7 of dice, throw, τρὶς ἓξ βαλεῖν A. Ag. 33, cf. Pl. Lg. 968e; ἄλλα βλήματʼ ἐν κύβοις βαλεῖν E. Supp. 330: so prob. ψῆφος βαλοῦσα, abs., by its throw, A. Eu. 751: metaph., εὖ or καλῶς βάλλειν to be lucky, successful, Phld. Ir. p.51 W., Rh. 1.10 S.
  • III intr., fall, ποταμὸς Μινυήϊος εἰς ἅλα βάλλων Il. 11.722, cf. A.R. 2.744, etc.; ἄνεμος κατʼ αὐτῆς (sc. νεώς) ἔβαλε Act.Ap. 27.14; [ἵππους] περὶ τέρμα βαλούσας having run round the post, Il. 23.462; ἐγὼ δὲ . . τάχʼ ἐν πέδῳ βαλῶ (sc. ἐμαυτήν) A. Ag. 1172 (lyr.); λίμνηθεν ὅτʼ εἰς ἁλὸς οἶδμα βάλητε arrive at . ., A.R. 4.1579; εἴσω β. enter a riverʼs mouth, Orac. ap. D.S. 8.23; βαλὼν κάθευδε lie down and sleep, Arr. Epict. 2.20.10; τί οὖν, οὐ ῥέγκω βαλών; ib. 4.10.29; βαλὼν ἐπὶ τῆς στιβάδος ἐπεχείρει καθεύδειν Anon. ap. POxy. 1368.51; cf. A. II.4.
  • • 2 in familiar language, βάλλʼ ἐς κόρακας away with you! be hanged! Ar. V. 835, etc.; βάλλʼ ἐς μακαρίαν Pl. Hp.Ma. 293a, cf. Men. Epit. 389.
• B Med., put for oneself, ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι that thou mayʼst lay it to heart, Il. 20.196, cf. Od. 12.218; σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν Hes. Op. 107; εἰ μὲν δὴ νόστον γε μετὰ φρεσὶ . . βάλλεαι Il. 9.435; ἐς θυμὸν βαλέσθαι τι Hdt. 1.84, etc.; εἰς or ἐπὶ νοῦν, εἰς μνήμην, Plu. Thes. 24, Jul. Or. 2.58a, etc. (v. supr. A.II.6); ἐπʼ ἑωυτῶν βαλόμενοι on their own responsibility, Hdt. 4.160, cf. 3.71, al.; ἑτέρως ἐβάλοντο θεοί, v. l. for ἐβόλοντο in Od. 1.234; θεοὶ δʼ ἑτέρωσε βάλοντο Q.S. 1.610.
• • • 2 τόξα or ξίφος ἀμφʼ ὤμοισιν βάλλεσθαι throw about oneʼs shoulder, Il. 10.333, 19.372, etc.; ἐπὶ κάρα στέφη β. E. IA 1513 (lyr.).
    • 3 ἐς γαστέρα βάλλεσθαι γόνον conceive, Hdt. 3.28.
    • 4 lay as foundation, κρηπῖδα βαλέσθαι Pi. P. 7.3, cf. 4.138, Luc. Hipp. 4; also, lay the foundations of, begin to form, οἰκοδομίας Pl. Lg. 779b; χάρακα Plb. 3.105.10, Poll. 8.161; simply, build, ἱερὸν περί τι Philostr. VA 4.13; β. ἄγκυραν cast anchor, Hdt. 9.74, etc.; καθάπερ ἐξ ἀγκυρῶν βαλλόμενος ψυχῆς δεσμούς Pl. Ti. 73d.
  • II rarely, χρόα βάλλεσθαι λουτροῖς dash oneself with water, bathe, h.Cer. 50 (but λουτρὰ ἐπὶ χροῒ βαλεῖν E. Or. 303). (Arc. -δέλλω in ἐσ-δέλλοντες, = ἐκ-βάλλοντες, IG 5(2).6.49: ζέλλειν· βάλλειν, Hsch. Root gṷel- ‘throw’, Skt. galati ‘trickle’, OHG. quellan ‘spurt up’, Lith. gulēti ‘lie’.)

βάλλω, werfen, treffen ; entst. aus *βάλjω ; fut. βαλῶ, Ar. Vesp. 1491 βαλλήσεις, 222 βαλλήσομεν, wie Sp., die auch aor. ἐβάλλησα bilden, sonst ἔβαλον ; perf. βέβληκα ; βέβλημαι, 2. pers. βέβληαι Il. 5.284, 13.251 u. als Daktylus 11.380 ; episch βεβόλημαι, Hom. βεβολημένος Il. 9.9, Od. 10.247, βεβολήατο Il. 9.3 ; aor. pass. ἐβλήθην, u. diesem gleichbedeutend episch synkop. aor. med. ἔβλητο, βλῆτο, βλήεται Od. 17.472, βλεῖο Il. 13.288, βλῆ σθαι, βλήμενος. – Die beiden Perfecta βέβλημαι u. βεβόλημαι unterscheidet Hom. nach Aristarchs Beobachtung so, daß er βεβόλημαι nur da gebraucht, wo von der verwundeten Seele die Rede ist, βέβλημαι dagegen vom verwundeten Körper ; Scholl. Aristonic. Il. 9.3 βεβολήατο : ἡ διπλῆ, ὅτι ἔνιοι βεβλήατο, καὶ Ζηνόδοτος οὕτως. ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ ψυχὴν τρώσεως καὶ ἀλγηδόνος ἀεὶ τοῦτο τάττει· ἐπὶ δὲ τῆς κατὰ σῶμα πληγῆς οὐκέτι οὕτως ; derselbe zu Il. 9.9 ἡ διπλῆ, ὅτι πάλιν τὸ βεβολημένος διὰ τοῦ ο ἐπὶ ψυχῆς λέγει ; falsche Lesart Il. 13.212 κατʼ ἰγνύην βεβολημένος ὀξέϊ χαλκῷ statt βεβλημένος. Vgl. Lehrs Aristarch. p. 76. – Die 3 pers. sing. plusqpft. act. βεβλήκει oder βεβλήκειν (ἐβεβλήκειν) gebraucht Hom. als einfaches Präteritum, als aorist. oder als imperf.; s. βεβλήκει Il. 4.108, 492, 5.66, 73, 394, 12.401, 17.606, Od. 22.286 ; v.l. Il. 8.270 ἐπεὶ ἄρ τινʼ ὀϊστεύσας βεβλήκει, ὁ μὲν αὖθι πεσὼν ἀπὸ θυμὸν ὄλεσκεν, αὐτὰρ ὁ αὖτις ἰών, πάις ἃς ὑπὸ μητέρα, δύσκεν εἰς Αἴανθʼ· ὁ δέ μιν σάκεϊ κρύπτασκε, besser die andere Lesart βεβλήκοι, optat. iterativ.; Scholl. Didym. zu der Stelle βεβλήκει : Ἀρίσταρχος βεβλήκει ; die andere Form, mit dem ν, βεβλήκειν, s. Il. 5.661, 14.412, Od. 22.258, 275 ; ἐβεβλήκειν v.l. Il. 14.412 στῆθος ἐβεβλήκειν statt στῆθος βεβλήκειν ; Scholl. Didym. daselbst βεβλήκει : οὕτως (verstehe Ἀρίσταρχος) ἔξω τοῦ ν, βεβλήκει, καὶ ἄνευ τοῦ ε. Ζηνόδοτος καὶ Ἀριστοφάνης σὺν τῷ ν, βεβλήκειν. Vgl. noch Scholl. Didym. Il. 5.661 Ἀρίσταρχος μετὰ τοῦ ν βεβλήκειν. Meistens ist βεβλήκει (βεβλήκειν) Versanfang ; mitten im Verse Il. 14.412 στῆθος βεβλήκειν, s. vorhin. Als wirkliches plusquamperf. läßt sich βεβλήκει allenfalls ein Paar Male auffassen, s. Il. 4.108, 5.394 ; aber Hom. gebraucht eben auch den gewöhnlichen aor. überall statt des plusquamperf., so daß sich aus den bezeichneten Stellen über die ursprüngliche Natur des βεβλήκει Nichts folgern läßt. Die anderen Personen dieses plusquamperf. außer βεβλήκει kommen bei Hom. nicht vor. Vgl. die dem βεβλήκει ähnliche und ähnlich gebrauchte Form βεβήκει s.v. βαίνω.
Die gewöhnlichste Bed. von βάλλειν ist
1) mit Geschoffen werfen, mit Lanzen, Pfeilen, Steinen usw.; nach Aristarchs Beobachtung (Lehrs Aristarch. p. 61 sqq.) bei Hom. stets im eigentlichsten Sinne, wirklich werfen, d.h. so, daß man die Waffe aus der Hand fahren läßt ; Gegensatz οὐτάζειν, τύπτειν, νύσσειν, πλήττειν, stoßen, hauen, stechen, schlagen, wobei man die Waffe in der Hand behält. Il. 15.495 βλήμενος ἠὲ τυπείς, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι διαστέλλει τὸ βαλεῖν καὶ τύψαι ; 11.191 ἢ δουρὶ τυπεὶς ἢ βλήμενος ἰῷ, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ πρὸς τὴν διαφορὰν τοῦ τύψαι καὶ βαλεῖν ; 14.424 οὔ τις ἐδυνήσατο ποιμένα λαῶν οὐτάσαι οὐδὲ βαλεῖν, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι διαστέλλει τὸ οὐτάσαι καὶ βαλεῖν ; 21.576 ἢ οὐτάσῃ ἠὲ βάλῃσιν, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ πρὸς τὴν ἀντιδιαστολὴν τοῦ οὐτάσαι καὶ βαλεῖν. Zenodot kannte diesen Unterschied nicht ; Il. 16.807 ὄπιθεν δὲ μετάφρενον ὀξέϊ δουρὶ ὤμων μεσσηγὺς σχεδόθεν βάλε Δάρδανος ἀνήρ, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος γράφει σχεδὸν οὔτασε Δάρδανος ἀνήρ. ἀγνοεῖ δὲ ὅτι ἐκ βολῆς τέτρωται, ὡς διὰ τῶν ἑξῆς δείκνυται, » ὥς τοι πρῶτος ἐφῆκε βέλος (812)« ; 20.274 δεύτερος αὖτʼ Ἀχιλεὺς προΐει δολιχόσκιον ἔγχος, καὶ βάλεν αἰνείαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ περιεστιγμένη, ὅτι Ζηνόδοτος μετεποίησεν οὕτως, μελίην ἰθυπτίωνα ἀσπίδα νύξʼ ἐς χαλκὸν ἀμύμονος αἰνείαο. οὐκ ἐκ χειρὸς δὲ ἐπέτυχεν ὁ Ἀχιλλεύς, ὅπερ διὰ τοῦ νύξε σημαίνεται, ἀλλὰ βέβληκε τὸ δόρυ· διὸ καὶ ἑξῆς (283) αὐτὸ βέλος εἴρηκεν. Wenn Mehrere zusammen erwähnt werden, von denen Einer durch einen Wurf, ein Anderer durch Stoß, Hieb, Stich oder Schlag verwundet ist, so gebraucht Homer συλληπτικῶς von Allen zusammen das Wort βάλλειν ; Il. 14.28 ὅσοι βεβλήατο χαλκῷ, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι συλληπτικῶς εἴρηκε βεβλήατο ἐπὶ τῶν οὐτασμένων. Vgl. Lehrs Aristarch. p. 62. Beim Werfen kann man natürlich nahe an das Ziel herantreten, Il. 5.72 τὸν μὲν Φυλείδης ἐγγύθεν ἐλθὼν βεβλήκει κεφαλῆς κατὰ ἰνίον ὀξέϊ δουρί, 17.600 ὁ γάρ ῥʼ ἒβαλε σχεδὸν ἐλθών ; aber der Grammatiker Seleukos behauptete, die Verbindung σχεδὸν βάλεν sei unerträglich, s. Scholl. Il. 16.807. – Die Sp. beobachten den Homerischen Unterschied zwischen βάλλειν u. οὐτάζειν usw. nicht durchweg ; vgl. Lehrs Aristarch. p. 78 sqq. Echt Homerisch z.B. Herodot. 6.117 οὔτε πληγέντα οὔτε βληθέντα.
Besondere Arten des Gebrauchs:
   a) absolut, Il. 8.289 βάλλʼ οὕτως, αἴ κέν τι φόως Δαναοῖσι γένηαι ; 4.519 βάλε δὲ Θρῃκῶν ἀγὸς ἀνδρῶν, Πείροος Ἰμβρασίδης ; Prosa, Thuc. 3.23 ; κἂν μήπω βάλλῃ μηδὲ τοξεύῃ Dem. 9.17 ; Xen. An. 3.3.15 οἱ μὲν πολέμιοι τοξεύουσι καὶ σφενδονῶσιν ὅσον οὔτε οἱ Κρῆτες ἀντιτοξεύειν δύνανται οὔτε οἱ ἐκ χειρὸς βάλλοντες ἐξικνεῖσθαι.
   b) Angabe der Waffe, ἐγχείῃσιν Il. 18.534 ; λάεσσι 3.80 ; κεραυνῷ Od. 12.388 ; τοῖς λίθοις Thuc. 4.43 ; Xen. An. 5.7.19 ; πέτροις Eur. Andr. 1128 ; τόξοις Eur. Hec. 388 ; übertr., κακοῖς, so. λόγοις, mit Schmähreden, Soph. Aj. 1244 ; ψόγῳ Ar. Th. 895, u. ä.; bes. bei Sp.; ähnl. στεφάνοισι Pind. P. 8.57. – Seltner steht das Geschoß im accusat.: Hom. Od. 9.495 βέλος, 20.62 ἰὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλοῦσα, Il. 5.346 χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλών.
   c) Angabe des Zieles ; bei Hom. ist nach Aristarchs Beobachtung (s. Lehrs Aristarch. p. 71 sqq) βάλλειν, wenn das Ziel im accus. dabei steht, allemal = treffen, nicht = zielen, zu treffen suchen. Il. 11.376 ὁ δὲ τόξου πῆχυν ἄνελκεν καὶ βάλεν, οὐδʼ ἄρα μιν ἅλιον βέλος ἔκφυγε χειρός, ταρσὸν δεξιτεροῖο ποδός, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι τὸ βάλεν ἀντὶ τοῦ ἐπέτυχεν, καὶ ὅτι ἐν σχήματι εἴρηκεν, οὐδὲ ἅλιον αὐτὸν ἐξέφυγε τῆς χειρός ; 5.17 Τυδείδεω δʼ ὑπὲρ ὦμον ἀριστερὸν ἤλυθʼ ἀκωκὴ ἔγχεος, οὐδʼ ἔβαλʼ αὐτόν, Scholl. Aristonic. ἔβαλʼ : ἀντὶ τοῦ ἐπέτυχεν ; 3.368 ἐκ δέ μοι ἔγχος ἠίχθη παλάμηφιν ἐτώσιον, οὐδʼ ἔβαλόν μιν, Scholl. Aristonic. ὅτι σαφῶς τὸ οὐδʼ ἔβαλόν μιν σημαίνει ἀντὶ τοῦ οὐδὲ ἐπάταξα αὐτόν ; über die v.l. οὐδʼ ἐδάμασα vgl. Scholl. Didym. daselbst ; 21.591 ὀξὺν ἄκοντα χειρὸς ἀφῆκεν, καί ῥʼ ἔβαλε κνήμην ὑπὸ γούνατος, οὐδʼ ἀφάμαρτεν ; Od. 22.6 νῦν αὖτε σκοπὸν ἄλλον, ὃν οὔ πώ τις βάλεν ἀνήρ, εἴσομαι, αἴ κε τύχωμι ; – mit praeposit., zum Teil Tmesis ; Il. 3.347 Ἀλέξανδρος προΐει ἔγχος, καὶ βάλεν Ἀτρείδαο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην· οὐδʼ ἔρρηξεν χαλκός, ἀνεγνάμφθη δέ οἱ αἰχμὴ ἀσπίδʼ ἔνι κρατερῇ ; 5.317 χαλκὸν ἐνὶ στήθεσσι βαλών ; 11.108 τὸν μὲν ὑπὲρ μαζοῖο κατὰ στῆθος βάλε δουρί ; – mit doppeltem accusat.: Il. 4.480 πρῶτον γάρμιν ἰόντα βάλε στῆθος παρὰ μαζὸν δεξιόν· ἀντικρὺ δὲ διʼ ὤμου ἔγχος ἦλθεν ; 11.583 καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ δεξιόν· ἐκλάσθη δὲ δόναξ, ἐβάρυνε δὲ μηρόν, Scholl. Aristonic. καί μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῷ : ἡ διπλῆ, ὅτι ἀντὶ τοῦ καὶ αὐτοῦ τὸν μηρὸν ἔτρωσεν ; – pass., Il. 4.518 χερμαδίῳ γὰρ βλῆτο παρὰ σφυρὸν ὀκριόεντι κνήμην δεξιτερήν. – Die Sp. weichen auch hier oft von Hom. ab ; Homerisch z.B. Soph. Phil. 289 πρὸς δὲ τοῦθʼ, ὅ μοι βάλοι νευροσπαδὴς ἄτρακτος, αὐτὸς ἂν τάλας εἰλυόμην δύστηνον ἐξέλκων πόδα πρὸς τοῦτʼ ἄν ; oft = auf etwas schießen, z.B. Thuc. 8.75 ἐπὶ τοὺς τὴν ὀλιγαρχίαν μάλιστα ποιήσαντας καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων τοὺς μετασχόντας τὸ μὲν πρῶτον ὥρμησαν βάλλειν ; ἐπὶ σκοπὸν βάλλειν ἐδιδάσκομεν Xen. Cyr. 1.6.29 ; Pol. 1.48 ; εἰς τὸ μέτωπον Xen. Cyr. 1.4.8 ; Sp. auch σκοποῦ, ἐπὶ σκοποῦ, Sisyph. 391a ; Luc. Amor. 16. – Selten steht die Wunde im accus. dabei : Il. 5.795 ἕλκος, τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ, Scholl. Aristonic. ἡ διπλῆ, ὅτι ἰδίως εἴρηκε ἀντὶ τοῦ βαλὼν ἕλκος ἐποίησεν ; Plat. Rep. III.408a ἢ οὐ μέμνησαι ὅτι καὶ τῷ Μενέλεῳ ἐκ τοῦ τραύματος οὗ ὁ Πάνδαρος ἔβαλεν αἷμʼ ἐκμυζήσαντʼ ἐπί τʼ ἤπια φάρμακʼ ἔπασσον ; – Adverbial, εὔσκοπα, εὔστοχα βάλλειν, gut treffen.
2) Aehnlich dem Deutschen in vielen anderen Verbindungen, wo nicht von Geschossen die Rede ist. – Wie ἐν κονίῃσι βάλλειν Il. 8.156 zu Boden strecken, u. ἐν δαπέδῳ χαμαὶ Od. 22.188 : so ist οἶκον β. zerstören, Aesch. Eum. 721 ; ἐς γόνυ τὴν πόλιν, herunter, in Sklaverei bringen, Her. 6.27. – Gew. wird verbunden ἐν πυρὶ βάλλειν, ins Feuer werfen, Od. 14.429 ; πῦρ ἐν νηυσίν Il. 13.629 ; λύματα εἰς ἅλα Il. 1.314.
3) In vielfachen Uebertragungen, wo teils ein stärkeres od. schwächeres Berühren und Treffen, teils ein Hinwerfen bezeichnet wird,
   a) von Eindrücken, welche die Sinne treffen, ἵππων μʼ ὠκυπόδων ἀμφὶ κτύπος οὔατα βάλλει Il. 10.535, Tmesis, der Schall umtönt mein Ohr ; Ap.Rh. 2.554 ; φθόγγος βάλλει με, trifft mich, Soph. Ant. 1173 ; Phil. 205 ; wohin auch τὸν ὕμνος ἔβαλεν Pind. N. 3.62 gerechnet werden kann, der auch kurzweg τίνα βάλλωμεν Ol. 2.89 sagt, sc. ὕμνῳ, wen wollen wir preisen ? ὀσμὴ μὴ βάλῃ ἡμᾶς Soph. Ant. 408 ; νὺξ ὄμματα ἔβαλλε Call. lav.Pall. 82.
   b) von der Sonne, Strahlen werfen, ἀκτῖσιν β. ἠέλιος, Od. 5.479 ; γαῖαν βάλλει ἀκτὶς ἡλίου Eur. Suppl. 659 ; vgl. Theocr. 2.86 ; ἄκρον ἔβαλλε οὐρανὸν Ἠώς Ap.Rh. 4.885 ; σελήνη διὰ θυρίδων βαλλομένη Philod. 7 (V.123).
   c) Uebertr. auf geistige Eindrücke, Befleckung durch Schuld od. Verbrechen, κηλὶς ἔβαλέ νιν μητροκτόνος Eur. I.T. 1209 ; μὴ μύσος μεσῶν βάλῃ προσφθεγμάτων Herc.Fur. 1219 ; – πένθεϊ ἀτλήτῳ βεβολήατο Il. 9.3, ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ 9.9, κῆρ ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος Od. 10.247, vgl. oben ; λύπην τινί Soph. Phil. 67.
   d) besprengen, bespritzen, ἡνίοχον κονίης ῥαθάμιγγες ἔβαλλον Il. 23.502 ; ἃς ἀφʼ ἱππείων ὁπλέων ῥαθάμιγγες ἔβαλλον 11.536, 20.501 ; mit Wasser Eur. I.T. 58.
   e) anlegen, anfügen, κύκλα ἀμφὶ ὀχέεσσι Il. 5.722, Tmesis, s. ἀμφιβάλλω ; ἀμφὶ ὤμοις αἰγίδα 18.204, u. öfter von Kleidern ; bloß dat., κρήδεμνον πλοκάμοις Agath. 5 (V.276); χεῖρας ἀμφί τινι, ihn umarmen, Hom., s. ἀμφιβάλλω ; ἀμφὶ χεῖρα βάλεν ἔγχεϊ Od. 21.433 ; ἐν πύλαισιν ἀκοάν, das Ohr an die Tür legen, Eur. Or. 1282.
   f) Uebertr., βάλλειν τι ἐν θυμῷ, eingeben, Od. 1.201 ; σοφίσματα ἐν καρδίαις Pind. Ol. 13.16 ; σὺ τοὺς ἐμοὺς λόγους θυμῷ βάλε, nimm du meine Worte zu Herzen, Aesch. Prom. 708 ; αὐτῶν μηδὲν ἐς θυμὸν βάλῃς Soph. O.R. 975 ; gewöhnlicher so im med., ἐν θυμῷ δʼ ἐβάλοντο ἔπος Il. 15.566 ; ἐνὶ θυμῷ βάλλευ, überlege, beherzige, Od. 12.218 ; σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν, sich etwas zu Herzen nehmen, Il. 1.297 ; ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι, wie du denkst, Il. 20.196 ; νόστον μετὰ φρεσὶ βάλλεαι, du sinnst auf Heimkehr, 9.435. So nicht nur die folgenden Dichter, z.B. Theocr. 25.163 Ap.Rh. 2.256, sondern auch in Prosa, ἐς θυμὸν βαλεῦ τὸ παλαιὸν ἔπος Her. 7.51 ; vgl. 1.84 ; ἐπὶ ἑαυτῷ βάλλεσθαι, bei sich überlegen, 3.155, 5.73 u. Sp., z.B. Dion.Hal. 10.31 ; εἰς νοῦν τὸ ἔργον Plut. Thes. 24.
   g) wie ῥίπτειν, fallen lassen, hinwerfen, von Würfeln, κύβους Aesch. Ag. 33 ; Eur. Suppl. 330 ; Plat. Legg. XII.968e ; auch Sp., wie Plut. Pyrrh. 26 ; vom Lose, κλῆρον NT ; – εὐνάς, Anker, Od. 9.137 ; vgl. Pind. I. 5.13 u. unten 5 c); ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ Od. 2.80 ; σπόρον ἐν νειοῖσιν Theocr. 21.25 ; ἄγκιστρον, δίκτυον, das Netz auswerfen, NT ; οἶνον εἰς ἀσκούς Matth. 9.17 ; εἰρήνην ἐπὶ γῆν 10.34 ; – ῥόον εἰς ἅλα, ins Meer ergießen, Ap.Rh. 2.401 ; absol., βάλλει εἰς ἅλα. ergießt sich, fällt ins Meer, Il. 11.722 u. Sp., wie Nic. Th. 889 ; – βαλέειν τʼ ἀπὸ δάκρυ παρειῶν, die Träne fallen lassen, vergießen, Od. 4.198 ; κατʼ ὄσσων Eur. Hipp. 1396 ; κατὰ βλεφάρων Theogn. 1206 ; – ὀδόντας, schichten, Arist. H.A. 1.1, 6.2 ; – ὁ παῖς βέβληται, ist aufs Krankenlager geworfen, liegt krank, NT, Matth. 8.6, 14, 9.2. – Man vgl. noch ὄμματα ἑτέρωσε βάλλειν, nach der andern Seite hin werfen, Od. 16.179 ; πρόσωπον εἰς γῆν Eur. Or. 958 ; ὄμματα πρὸς γῆν Ion 582 u. öfter ; – ὅθεν τʼ ἀπὸ νῆας ἐΐσας ἐς πόντον βάλλουσιν, Schiffe ins Meer laufen lassen, Od. 4.359 ; πρὸς πέτρας, an Felsen werfen, 12.71 ; ἵππους πρόσθεβ., vortreiben, Il. 23.572, wie κάτωθε τὰ μοσχία, herabtreiben, Theocr. 4.44.
   h) εἰς φόβον βάλλειν τινά, in Furcht setzen, Eur. Tr. 1058 ; ἐς κακόν Od. 12.221 ; ἐς ἔχθραν Aesch. Prom. 388 ; εἰς ὕπνον Eur. Cycl. 574 ; ἐν αἰτίᾳ, die Schuld beimessen, Soph. O.R. 657 ; εἰς δεῖμα Her. 7.139 ; – ἦ φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι βάλωμεν, Freundschaft zwischen beiden Teilen stiften, Il. 4.16.
4) intr., außer dem unter g) bemerkten Falle ; ἵπποι περὶ τέρμα βαλοῦσαι, sich ums Ziel herumwerfend, rennend, Il. 23.462 ; in der Sprache des gewöhnlichen Lebens, βάλʼ ἐς κόρακας, geh zum Henker, Ar. Vesp. 835, Plut. 782 ; βάλλʼ ἐς μακαρίαν Plat. Hipp. mai. 293a ; wie man bei uns etwa Einem die ewige Seligkeit wünscht ; ἐς ὀλβίαν Phot.
5) Med., a) βάλλεσθαί τι ἐν φρεσί u. ä. s. 3f); νῦν δʼ ἑτέρως ἐβάλοντο θεοί, beschlossen es anders, Od. 1.234, Bekker ἐβόλοντο, s. Scholl. u. vgl. Buttmann Lexil. I p. 31, Andere ἑτέρωσʼ ἐβάλοντο, wie Qu.Sm. 10.427 θεοὶ δʼ ἑτέρωσε βάλοντο ; sp.D., z.B. Qu.Sm. 2.133 u. öfter φόνον βάλλεσθαι, Mord bereiten.
   b) sich umwerfen ; τόξα ἀμφʼ ὤμοισιν β., tmesis, Il. 10.333 ; ἀμφὶ ὤμοισιν ξίφος 19.372 ; χρόα βάλλεσθαι λουτροῖς, sich besprengen, H.h. Cer. 50.
   c) κρηπῖδα βάλλεσθαι, den Grund legen, z.B. ἀοιδᾶν Pind. P. 7.4 ; σοφῶν ἐπέων 4.138 ; οἰκοδομίας Plat. Legg. VI.779b ; χαράκωμα πρὸς τῇ πόλει Dem. 18.87 ; χάρακα Pol. 3.105, 110 ; ἄγκυραν Plat. Legg. XII.961c ; vgl. Her. 9.74 u. Plat. Tim. 73d ψυχῆς δεσμοὺς καθάπερ ἐξ ἀγκύρας βαλλόμενος. Ebenso πείσματα νηός Ap.Rh. 1.1020 u. öfter ; ἀρχὴν τῶν πραγμάτων Luc. Hipp. 4.
   d) ἐς γαστέρα, empfangen, sich schwängern lassen, Her. 3.23.

βάλλω

Fut. βαλέω Il. 8.403. βαλῶ Il. 17.451.

3 sing. βαλέει Od. 10.290.

Dat. sing. masc. pple. βαλέοντι Od. 11.608.

Aor. ἔβαλον (βάλον), -ες Il. 1.245, 436, Il. 2.692, Il. 3.368, Il. 5.188, 574, 588, Il. 8.156, etc.: Od. 1.364, Od. 4.41, 50, 344, Od. 10.172, Od. 13.267, Od. 17.89, 483, etc.

Subj. βάλω Il. 17.17, 40.

2 sing. -ῃσθα Od. 12.221.

3 sing. -ῃσι Il. 21.104, 576. -ῃ Il. 20.168, 378, Il. 23.855: Od. 2.330, Od. 5.415, Od. 17.279.

1 pl. -ωμεν Il. 4.16.

Opt. βάλοιμι Il. 16.623: Od. 8.216.

2 sing. οισθα Il. 15.571.

3 sing. -οι Il. 11.389: Od. 4.223, Od. 17.251, 494, Od. 20.65, 80.

Pple. βαλών, -όντος Il. 5.145, Il. 7.270, Il. 11.454, Il. 17.457, Il. 22.207, Il. 23.572, etc.: Od. 4.245, Od. 5.128, Od. 8.501, Od. 9.470, Od. 11.211, Od. 17.567, Od. 22.92, etc.

Neut. βαλόν Od. 7.279.

Fem. βαλοῦσα, -ης Il. 23.462: Od. 6.100, Od. 20.62.

Infin. βαλέειν Il. 2.414, Il. 7.242, Il. 10.368, Il. 13.629, etc.: Od. 4.198, Od. 5.349, Od. 8.508, Od. 9.137, Od. 14.399, Od. 22.174. βαλεῖν Il. 13.387, Il. 14.424.

3 sing. plupf. (in intensive impf. or aor. sense) βεβλήκει(ν) Il. 4.108, 492, Il. 5.66, 73, 394, 661, Il. 12.401, Il. 14.412, Il. 17.606: Od. 22.258, 275, 286.

3 sing. opt. -οι Il. 8.270.

Mid. Imp. βάλλευ Od. 12.218.

Aor. βαλόμην Od. 10.262.

3 sing. βάλετο Il. 2.45, Il. 3.334, Il. 5.738, Il. 11.29, Il. 16.135, Il. 19.372: Od. 5.231, Od. 10.544, Od. 14.528, Od. 15.61.

3 pl. ἐβάλοντο Il. 12.377, Il. 15.566, Il. 23.352: Od. 14.209.

3 sing. subj. βάληται Od. 11.428.

Pass. 3 sing. aor. ἔβλητο Il. 11.410, 675, Il. 12.306, Il. 16.753. βλῆτο Il. 4.518, Il. 16.570, Il. 17.598.

3 sing. subj. βλήεται Od. 17.472.

2 sing. opt. βλεῖο Il. 13.288.

Pple. βλήμενος, -ου Il. 4.211, Il. 8.514, Il. 11.191, 206, Il. 12.391, Il. 15.495, 580, Il. 17.726, Il. 21.594: Od. 17.490, 493, Od. 22.18.

Infin. βλῆσθαι Il. 4.115: Od. 22.253.

2 sing. pf. βέβληαι Il. 5.284, Il. 11.380, Il. 13.251.

3 sing. βέβληται Il. 5.103, Il. 11.660, 662, Il. 16.25, 27.

3 pl. βεβλήαται Il. 11.657: Od. 11.194.

3 sing. plupf. βέβλητο Od. 12.423.

3 pl. βεβλήατο Il. 14.28: Od. 7.97.

Pple. βεβλημένος, -ου Il. 11.475, 592, 659, Il. 12.2, Il. 13.764, Il. 14.63, etc.: Od. 11.535, Od. 19.69. (ἀμφι-, ἀνα-, ἐκ-, ἐμ-, ἐπι-, κατα-, παρα-, παρακατα-, περι-, προ-, προσ-, συμ-, ὑπερ-, ὑπο-.)

• I

  To throw.

• • 1

    To throw or cast in general: ποτὶ σκῆπτρον βάλε γαίῃ Il. 1.245. Cf. Il. 2.183, Il. 21.51, Il. 22.468, etc.: Od. 5.349, Od. 8.508, Od. 19.63, Od. 20.65, etc.

    Of winds, to beat upon so as to throw (together): πυρῆς ἄμυδις φλόγʼ ἔβαλλον Il. 23.217.

  • 2

    To throw or let fly (a missile): χαλκόν Il. 5.317 = 346: βέλος Od. 9.495. Cf. Od. 9.482, 539, Od. 20.62.

    Absol.: μὴ βάλλετε Il. 3.82. Cf. Il. 1.52, Il. 8.282, Il. 13.718, 721, Il. 16.104: Od. 9.158, Od. 11.608.

    In mid., with reciprocal force: βαλλομένων (as they threw at one another) Il. 12.289.

    With the missile in dat.: λάεσσιν Il. 3.80. Cf. Il. 12.155: Od. 10.122.

  • 3

    To hurl or throw (a person down): κατὰ μύνητʼ ἔβαλεν Il. 2.692. Cf. Il. 5.588, Il. 8.156: Od. 22.188.

    To throw in wrestling Il. 23.727: Od. 4.344 = Od. 17.135.

    To hurl from something: ἐκ δίφρου Il. 8.403, 417. Cf. Il. 11.109.

    To thrust back from something: ἀπʼ αὐτάων δηΐους Il. 12.264.

    To thrust or cause to go into a place: ἐς θάλαμον Od. 22.174.

  • 4

    In reference to things, to throw down, destroy: κατὰ βαλέειν μέλαθρον Il. 2.414. Cf. Il. 9.541.

    To send flying, cause to fall: τῆλε κάρη βάλεν Il. 20.482.

    To knock off from something: ἀπὸ κρατὸς κυνέην Il. 16.793.

    Out of something: ἐκ χειρῶν μάστιγα Il. 23.384.

    To thrust or cause to strike against something: πρὸς ἀλλήλας ἔβαλον ὄζους Il. 16.768.

  • 5

    To thrust or urge (one’s horses in front or in advance): τοὺς σοὺς [ἵππους] πρόσθε βαλών Il. 23.572.

    Absol. Il. 23.639.

    Intrans. of horses, to thrust themselves forward, rush Il. 23.462.

  • 6

    To put (a ship to sea): νῆας ἐς πόντον βάλλουσιν Od. 4.359.

  • 7

    Of the action of the sea, to beat, drive: ποτὶ πέτρῃ κῦμα Od. 5.415. Cf. Od. 7.279, Od. 9.284, Od. 12.71.

  • 8

    To cause to be somewhere or in some position, to throw, put, place, set: σύν ῥʼ ἔβαλον ῥινούς Il. 4.447, βαλέτην ἐν χερσὶν ἑταίρων Il. 5.574. Cf. Il. 2.376, Il. 5.722, Il. 13.36, Il. 19.394, etc.: θρόνοις ἔνι ῥήγεα Od. 10.352. Cf. Od. 4.455, Od. 7.97, Od. 9.470, Od. 11.194, Od. 12.221, etc.

    In mid.: ἐν (ἐπὶ) κλήρους ἐβάλοντο Il. 23.352: Od. 14.209.

    In mid., to put oneself in act to do something: σὺν δʼ ἐβάλοντο μάχεσθαι Il. 12.377.

  • 9

    In reference to immaterial things, to send, set, inspire: ἐν στήθεσσι μένος βάλεν Il. 5.513, σὺν δʼ ἔβαλον πόλεμον (joined battle) Il. 12.181. Cf. Il. 4.16, Il. 17.451, Il. 21.547: ἐν φύζαν ἑτάροισιν Od. 14.269 = Od. 17.438.

    Without expressed object: ὡς ἐνὶ θυμῷ ἀθάνατοι βάλλουσιν Od. 1.201 = Od. 15.173.

  • 10

    To let fall: ποτὶ γαίῃ χεῖρας Od. 11.424.

    To let fall or shed (tears): δάκρυ χαμάδις βάλεν Od. 4.114. Cf. Od. 4.198, 223, Od. 17.490.

    Of shedding sleep: ὕπνον ἐπὶ βλεφάροισιν Od. 1.364 = Od. 16.451 = Od. 19.604 = Od. 21.358.

    To let hang down: ἑτέρωσε κάρη Il. 8.306, Il. 23.697.

    To lay on (the lash): ἐφʼ ἵπποιϊν μάστιν Od. 15.182.

  • 11

    To turn (the eyes): ἑτέρωσʼ ὄμματα Od. 16.179.

  • 12

    Of a river, to carry down with it and discharge (into the sea): ἀφυσγετὸν εἰς ἅλα Il. 11.495.

    Absol., to discharge its waters, empty itself: εἰς ἅλα βάλλων Il. 11.722.

  • 13

    Of throwing or putting clothes, armour, etc., on a person, enduing him with them: ἀμφί μιν φᾶρος Il. 24.588. Cf. Il. 18.204: Od. 3.467, Od. 4.50, 440, Od. 13.434, etc.– So of putting on onesef: σπεῖρʼ ἀμφʼ ὤμοισι βαλών Od. 4.245.

    In mid.: περὶ βάλλετο φᾶρος Il. 2.43, ἀμφʼ ὤμοισι βάλετο ξίφος 45 = Il. 3.334 = Il. 16.135 = Il. 19.372, Il. 11.29. Cf. Il. 5.738, Il. 10.333: περὶ ζώνην βάλετʼ ἰξυῖ Od. 5.231 = Od. 10.544. Cf. Od. 10.262, Od. 14.528, Od. 15.61, Od. 17.197 = Od. 18.108.

  • 14

    In mid., to lay (to heart): ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν Il. 1.297 = Il. 4.39 = Il. 5.259 = Il. 9.611 = Il. 16.444 = 851 = Il. 21.94. Cf. Il. 15.566: Od. 11.454 = Od. 16.281 = 299 = Od. 17.548 = Od. 19.236 = 495 = 570, Od. 12.218.

    To cherish (in the heart): ἐν θυμῷ βάλλονται ἐμοὶ χόλον Il. 14.50.

    To think of or consider as to (in one’s mind): εἰ νόστον μετὰ φρεσὶ βάλλεαι Il. 9.435.

    Sim.: ὡς ἐνὶ θυμῷ βάλλεαι (as thou (fondly) fanciest) Il. 20.196: ἥ τις τοιαῦτα μετὰ φρεσὶν ἔργα βάληται (conceives, contrives) Od. 11.428.

• II

  To strike.

• • 1
  • • a

      To strike or wound (a person, etc.) with a missile, and in pass., to be so struck or wounded: υἱὸν Πριάμοιο Il. 4.499, βεβλημένοι οὐτάμενοί τε Il. 11.659. Cf. Il. 8.81, Il. 12.391, Il. 15.249, etc.: ἀργῆτι κεραυνῷ Od. 5.128, ὁππότʼ ἀνὴρ βλήεται Od. 17.472. Cf. Od. 11.535, Od. 13.267, Od. 17.279, Od. 22.283, etc.

    • b

      With the part of the body struck as object: αὐχένα μέσσον Il. 5.657. Cf. Il. 13.594, Il. 16.807, Il. 21.591, etc.: δεξιὸν ὦμον Od. 17.462. Cf. Od. 17.504, Od. 22.82.

      With the part of the armour struck as object: Αἴαντος σάκος Il. 7.245. Cf. Il. 13.258, Il. 21.164, etc.

      In pass.: πήληξ βαλλομένη καναχὴν ἔχε, βάλλετο δʼ αἰεί Il. 16.105.

    • c

      With double acc. of the person and the part of the body struck; στῆθός μιν Il. 4.480. Cf. Il. 13.506, Il. 15.341, Il. 16.399, Il. 21.166, etc.: Od. 18.396, Od. 20.306, Od. 22.277.

      With acc. of the person and of the part of the armour struck; τὸν τελαμῶνα Il. 12.401, Ἕκτορα θώρηκα Il. 17.606. Cf. Il. 5.98, etc.

    • d

      In pass. with acc. of the part struck: βλῆτο κνήμην Il. 4.518. Cf. Il. 5.284, Il. 17.598.

    • e

      With double acc. of the person and of the wound: ἕλκος τό μιν βάλε πάνδαρος Il. 5.795. Cf. Il. 16.511.

    • f

      Without object, but with words indicating where the blow falls: βάλεν Ἀτρεΐδαο κατʼ ἀσπίδα Il. 3.347. Cf. Il. 3.356, Il. 5.305, etc.–

    • g

      With the missile as subject Il. 5.17 = Il. 16.479.

  • 2

    Of striking inanimate objects: βάλε μέσσας [σανίδας] Il. 12.457. Cf. Il. 9.574, Il. 21.171, Il. 23.866, etc.: νῆα κεραυνῷ Od. 12.388, Od. 23.330, ἐπίτονος βέβλητο (was snapped) Od. 12.423. Cf. Od. 20.302, Od. 22.258 = 275.

  • 3

    Of such objects striking: ἄντυγας (ἡνίοχον) ῥαθάμιγγες Il. 11.536 = Il. 20.501, Il. 23.502.

    Of the sun: ἀκτῖσιν ἔβαλλεν Od. 5.479, Od. 19.441.

    Of sound: κτύπος οὔατα βάλλει Il. 10.535.

  • 4

    In mid. with ἀνά, to strike up, being(to sing) (cf. ἀναβάλλω 2): ἀνά σφισι βάλλετʼ ἀείδειν Od. 17.262.

βάλλω (βάλλω, -ομεν; βάλλετʼ(ε); βάλλων: aor. (ἔ）βᾰλε(ν), (ἔ）βαλον; βάλω, -ῃ; βαλέτω; βαλών; βαλεῖν: med. βαλλόμενος: impf. βάλλετο: aor. βάλετʼ(ο), ἐβάλοντο; βαλέσθαι: pass. βάλλεται: pf. βέβληνται)

• • a throw, cast, act & med. λίθον μενοινῶν κεφαλᾶς βαλεῖν cast away O. 1.58 ᾧτινι ἀμφὶ κόμαισι βάλῃ κόσμον ἐλαίας O. 3.13 ἔλπομαι μὴ χαλκοπάρᾳον ἄκονθʼ ὡσείτʼ ἀγῶνος βαλεῖν ἔξω P. 1.44 ὠκυπόρων ἀπὸ ναῶν ὅ σφιν ἐν πόντῳ βάλεθʼ ἁλικίαν (sc. Ἱέρων) P. 1.74 εἰ γὰρ οἴκοι νιν (= βώλακα) βάλε πὰρ χθόνιον Ἄιδα στόμα” P. 4.43 ἤ μέ τις ἄνεμος ἔξω πλόου ἔβαλεν ὡς ὅτʼ ἄκατον ἐνναλίαν; P. 11.40 τότε βάλλεται, τότʼ ἐπʼ ἀμβρόταν χθόν ἐραταὶ ἴων φόβαι fr. 75. 16. ὄφρα Ἀγαθωνίδᾳ βάλω κότταβον fr. 128. 3. φῶ[τ]α φά[τναις] ἐν λιθίναις βαλ[ (sc. Ἡρακλέης) fr. 169. 21. met., ἐν καρδίαις ἀνδρῶν ἔβαλον ὧραι πολυάνθεμοι ἀρχαῖα σοφίσμαθ O. 13.16 εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατʼ ἀθρόαν ἔβαλον P. 2.36 δαίμων δὲ παρίσχει, ἄλλοτʼ ἄλλον ὕπερθε βάλλων P. 8.77 καί σφιν ἐπὶ γλυκεραῖς εὐναῖς ἐρατὰν βάλεν αἰδῶ P. 9.12 ἀλλὰ βροτῶν τὸν μὲν κενεόφρονες αὖχαι ἐξ ἀγαθῶν ἔβαλον (ἔλαβον v. l.) N. 11.30 πρόφασις ἀρετὰν ἐς αἰπὺν ἔβαλε σκότον fr. 228.
  • b strike (with), c. acc. (& dat.), shoot at τοξόταν βάλλων γυναικεῖον στρατὸν sc. Bellerophon O. 13.89 met., ἄγε θυμέ· τίνα βάλλομεν ἐκ μαλθακᾶς αὖτε φρενὸς εὐκλέας ὀιστοὺς ἱέντες; O. 2.89 μὴ βαλέτω με λίθῳ τραχεῖ φθόνος O. 8.55 ἀλλʼ ἔσται χρονὸς οὗτος, ὃ καί τιν ἀελπτίᾳ βαλὼν ἔμπαλιν γνώμας τὸ μὲν δώσει, τὸ δʼ οὔπω P. 12.31 πολλῶν ἐπέβαν καιρὸν οὐ ψεύδει βαλών (“Gleichzeitig ist πολλῶν καιρὸν auch Objekt zu βαλών”. Radt, Mnemosyne, 1966, 153) N. 1.18 & therefore, crown, χαίρων δὲ καὶ αὐτὸς Ἀλκμᾶνα στεφάνοισι βάλλω P. 8.57 Ζεῦ, τεὸν γὰρ αἷμα, σέο δʼ ἀγών, τὸν ὕμνος ἔβαλεν ὀπὶ νέων ἐπιχώριον χάρμα κελαδέων N. 3.65
  • c cast away, lose cf. O. 1.58 οἱ δύο μὲν (sc. δράκοντες) κάπετον, αὖθι δʼ ἀτυζόμενοι ψυχὰς βάλον O. 8.39
  • d med.,
  • • α cast (anchor), met. ἐσχατιαῖς ἤδη πρὸς ὄλβου βάλλετʼ ἄγκυραν I. 6.13
    • β lay down (a foundation) καὶ μυχοὺς διζάσατο βαλλόμενος κρηπῖδας ἀλσέων sc. Ἀπόλλων fr. 51a. met., βάλλετο κρηπῖδα σοφῶν ἐπέων P. 4.138 κάλλιστον αἱ μεγαλοπόλιες Ἀθᾶναι προοίμιον Ἄλκμανιδᾶν εὐρυσθενεῖ γενεᾷ κρηπῖδʼ ἀοιδᾶν ἵπποισι βαλέσθαι P. 7.3 ὅθι παῖδες Ἀθαναίων ἐβάλοντο φαεννὰν κρηπῖδʼ ἐλευθερίας fr. 77. 1. pass., ἀρχαὶ δὲ (sc. τοῦ ὕμνου) βέβληνται θεῶν κείνου σὺν ἀνδρὸς δαιμονίαις ἀρεταῖς (cf. Hesych: βαθμίδες· ἀρχαὶ λόγων v. θεός b.) N. 1.8
  • e in tmesis. ἐν δʼ ἀρετὰν ἔβαλεν v. ἐμβάλλω O. 7.44 τρίτον ἔπι στέφανον βαλών v. ἐπιβάλλω P. 11.14 ]πρὸς ὄμμα βαλὼν χερὶ[ Pae. 15.6
  • f frag. ]ν τοῦτο βαλλεμ[ Πα. 17a. 7.

βάλλω , fut. βαλῶ, βαλέω, aor. ἔβαλον, βάλον, subj. βάλησθα, opt. βάλοι-σθα, plup. 3 sing. βεβλήκειν, pass. perf. 3 pl. βεβλήαται, plup. βεβλήατο (also, but only w. metaph. signif., βεβόλητο, βεβολήατο, βεβολημένος), mid. aor. with pass. signif., βλῆτο, subj. βλήεται, opt. 2 sing. βλεῖο, part. βλήμενος: throw, cast, mid., something pertaining to oneself; hence often in the sense of shoot, hit; καὶ βάλεν οὐδʼ ἀφάμαρτε, Il. 13.160; ἕλκος, τό μιν βάλε Πάνδαρος ἰῷ (μιν is the primary obj.), Il. 5.795; metaph., φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι βάλωμεν, ‘strike,’ ‘conclude,’ Il. 4.16; σὺ δʼ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσιν, ‘bear in mind’ (note the mid.), Il. 1.297, etc. The various applications, literal and metaphorical, are numerous but perfectly intelligible.—Intrans., ποταμὸς εἰς ἅλα βάλλων, Il. 11.722; ἵπποι περὶ τέρμα βαλοῦσαι, Il. 23.462; mid. aor., with pass. signif., βλήμενος ἢ ἰῷ ἢ ἔγχεϊ, Il. 8.514; pass., of the mind only, ἄχεϊ μεγάλῳ βεβολημένος ἦτορ, ‘stricken,’ Il. 9.9, 3, Od. 10.347.

βάλλω Root !βαλ

• AAct. to throw:
• • Iwith acc. of person or thing aimed at, to throw so as to hit, to hit one with a missile, opp. to striking (τύπτω, οὐτάω), βλήμενος ἠὲ τυπείς Il.; c. dupl. acc. pers. et partis, μιν βάλε μηρὸν ὀϊστῶι Il.: c. acc. cogn. added, ἕλκος, τό μιν βάλε the wound which he gave him, Il.:—also, βάλε κατʼ ἀσπίδα smote upon it, Il.
  • • 2of things, ἡνίοχον ῥαθάμιγγες ἔβαλλον Il.; of the Sun, ἀκτῖσιν ἔβαλλεν χθόνα Od.: to strike the senses, of sound, κτύπος οὔατα βάλλει Il.
    • 3metaph., β. τινὰ κακοῖς to smite with reproaches, Soph., etc.; φθόνος βάλλει τινά Aesch.
  • IIwith acc. of the weapon thrown, to throw, cast, hurl, βαλὼν βέλος Il; ἐν νηυσὶν πῦρ βάλλειν Il.:—with dat. of the weapon, to throw or shoot with a thing, χερμαδίοισι Il.; βέλεσι β. τινα Hom.; β. ἐπί τινα to throw at one, Thuc.; ἐπὶ σκοπόν or σκοποῦ Xen.
  • • 2generally of anything thrown, εἰς ἅλα λύματʼ ἔβαλλον Il., etc.:—of persons, β. τινὰ ἐν κονίηισιν, ἐν δαπέδωι Hom., etc.; metaph., ἐς κακὸν β. τινά Od.; β. τινὰ ἐς φόβον Eur.; also, ἐν αἰτίαι or αἰτία β. τινά Soph.
    • 3to let fall, ἑτέρωσε κάρη βάλεν Il.; β. ἀπὸ δάκρυ παρειῶν Od.
    • 4of the eyes, ἑτέρωσε βάλʼ ὄμματα cast them the other way, Od., etc.
    • 5in a loose sense, to throw, to put, place, ἐν στήθεσσι μένος βάλε Il.; ὅπως φιλότητα μετʼ ἀμφοτέροισι βάλωμεν may put frienship between them, Il.; β. τί τινι ἐν θυμῶι Od.; ἐς θυμὸν β. to lay to heart, Soph.
    • 6to put round, ἀμφʼ ὀχέεσσι βάλε κύκλα Il.; and of clothes or arms, ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη ὤμοις βάλʼ αἰγίδα Il.
    • 7βαλών is sometimes added, like λαβών or ἔχων, at the end of a sentence, almost as an expletive, with, Soph.
  • IIIintr., ποταμὸς εἰς ἅλα βάλλων falling, Il.; ἐν πέδωι βαλῶ (sc. ἐμαυτήν) Aesch.
  • • 2so in familiar language, βάλλʼ ἐς κόρακας away with you! be hanged! Lat. pasce corvos! abi in malam rem! Ar.
• BMid. to put for oneself, ἐνὶ θυμῶι βάλλευ lay it to heart, Od.; ἐς θυμὸν βάλλεσθαί τι Hdt.; ἐφʼ ἑωυτοῦ βαλόμενος on oneʼs own judgment, of oneself, Hdt.
• • • 2τόξα or ξίφος ἀμφʼ ὤμοις βάλλεσθαι to throw about oneʼs shoulder, Il.
    • 3ἐς γαστέρα βάλλεσθαι, of a woman, to conceive, Hdt.
    • 4to lay the foundations of, begin to form, οἰκοδομίαν, στρατόπεδον, Plat., etc.; β. ἄγκυραν to cast anchor, Hdt.
  • IIrarely, χρόα βάλλεσθαι λουτροῖς to dash oneʼs flesh with water, bathe, Hhymn.