ἀκταῖος
ἀκταῖος, on the coast
ἀκταῖος, α, ον, (ἀκτή A)
- on the shore or coast, epith. of cities in Aeolis, Th. 4.52: Ἀκταία (sc. γῆ), ἡ, old name of Attica, = ἀκτή (A) I.2, Call. Fr. 348, Paus. 1.2.6.
- 2 dwelling on the coast, belonging thereto, ἰχθύες Hp. Aff. 52; θεοί Orph. A. 342; βάτραχοι Babr. 25.6.
que está o vive junto a la costa
ἰχθύες
ὄρνις
βάτραχοι
θεοί
πόλεις
σπιλάδες
χαμεύνη
ἀκταῖος, α, ον, du rivage :
1 situé sur le rivage, Opp. H. 2, 127 ; Anth. 9, 227 ; en parl. des villes ioniennes, Thc. 4, 52 ||
2 qui vit près du bord (grenouille) Babr. 25, 6 ||
3 qui réside sur le rivage ou qui protège le rivage : ἀ. θεοί, Orph. Arg. 342, dieux du rivage.
Étym. ἀκτή.
ἀκταῖος, (ἀκτή), am Gestade gelegen ; θίς, Dünen am Ufer, Bian. 2 (IX.227); σπιλάδες Opp. H. 2.127 ; πόλεις, Philostr.; ἐπωφελίη Qu.Maec. 7 (VI.33), Hilfe, die Priap den Fischern am Ufer geleistet ; θεοί Orph. Arg. 342. Daher kommt Ἀκταία, der alte Name von Attika.
ἀκταῖος
ἀκτή
- 1on the coast, of Ionian cities, Thuc.: so, Ἀκταία (sc. γῆ), coast-land, an old name of Attica, Thuc.
- 2haunting the coast, βάτραχοι Babr.