ἀκτή
ἀκτή, headland, foreland, promontory
ἀκτή2, grain
- headland, foreland, promontory, ἀ. προὔχουσα Od. 24.82; ἀ. προβλῆτες 5.405, 10.89; opp. λιμήν, Il. 12.284; often with epithets, denoting high rugged coast, τρηχεῖα, ὑψηλή, Od. 5.425, Il. 2.395; τρηχέα Hdt. 7.33; στυφλοί A. Pers. 303; ἀμφίκλυστος S. Tr. 752; στόνῳ βρέμουσι δʼ ἀντιπλῆγες ἀκταί Id. Ant. 592:— usu. of sea-coast, χλωρὰ ἀ. ib. 1132; ἀκταὶ ἔναλοι Tim. Pers. 109; but also of rugged banks or strand of rivers, Ἑλώρου, Νείλου, Pi. N. 9.40, I. 2.42; Σιμόεντος A. Ag. 697; Ἀχέροντος S. Ant. 813.—Rare in early Prose, X. An. 6.2.1, Lycurg. 17.
- 2 generally, tract of land running out into the sea, ἀ. διφάσιαι of the north and south coasts of Asia Minor, Hdt. 4.38; of Africa, as jutting out from Asia, 4.41, cf. 177; of Cape Sepias, 7.183, al.; of Mt.Athos, Th. 4.109; of Italy, Arist. Pol. 1329b11; of the peninsula of the Piraeus, Hyp. Fr. 185, Arist. Ath. 42.3, Lycurg. 17 (also of Attica in general, E. Hel. 1673, cf. Str. 9.1.3); of the coast of Argolis, Plb. 5.91.8, D.S. 12.43: pl., ἀκτὰς τῆσδε γῆς S. Fr. 24.
- II generally, edge, χώματος ἀ. of a sepulchral mound, A. Ch. 722; βώμιος ἀ. of an altar, S. OT 182 (lyr.). (As there is no trace of ϝ, the word is more probably connected with √ak ‘pointed’ than with ϝάγ-νυμι.)
- corn, Δημήτερος ἀκτή Il. 13.322, 21.76, cf. E. Hipp. 138 (lyr.), Epin. 1.9; μυληφάτου ἀλφίτου ἀ. Od. 2.355, cf. 14.429, Il. 11.631:—in Hes. of corn generally, ὡσεὶ Δημήτερος ἀ., of standing crop, Sc. 290, of unthreshed corn, Op. 597, 805; of seed, οὐ σπόρον ὁλκοῖσιν Δηοῦς ἐνιβάλλομαι ἀ. A.R. 3.413. (The connexion with ἄγνυμι is doubtful.)
I
1 punta de tierra, cabo, rompiente
ἀκτῇ ἐφ' ὑψηλῇ
ἀκταὶ προβλῆτες
ἀ. τρηχέα
στυφλοὺς παρ' ἀκτάς
Λέπρης Ἀκτῆς
ἀκτὴν δ' ἵκανεν Παγασηίδα
ἀκτὴν ταύτην τῆς Εὐρώπης
2 gener. costa, orilla
ἀκτὴν εἰσανέβαινον
• fig.
ἀ. ἑσπέρου θεοῦ
la ribera del dios occidental e.d. el Hades
• playa
• de un río margen, ribera, orilla
Νείλου
Σιμόεντος
II altura, elevación
χώματος ἀ.
monumento funerarioβώμιος ἀ.
altar
III vergel
ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς ἀκτῆς
•Cf.
1 don, regalo, fruto
Δημήτερος ἀ.
el trigo
2 ἀλφίτου ἀ. harina de cebada, Od.2.355, cf. EM
•Etim. desconocida.
1. van een uitstekend stuk land t.o.v. water
a. (hoge
b. kaap, landtong, schiereiland.
c. oever, strand.
d. als naam van verschillende plaatsen ‘De Kaap’.
2. uitbr. verhoging, rand:
-ῆς, ἡ.
Corn or meal: ἀλφίτου Il. 11.631, δημήτερος Il. 13.322, Il. 21.76: ἀλφίτου Od. 2.355, Od. 14.429.
-ῆς, ἡ.
- 1
A beach or shore of the sea: ἀκτὴν εἰσανέβαινον Il. 18.68. Cf. Il. 12.284, Il. 20.50, Il. 23.125, Il. 24.97: ἐπʼ ἀκτῆς καθήμενος Od. 5.82. Cf. Od. 5.151, Od. 10.140, 509, Od. 13.234, Od. 15.36, Od. 24.378.
- 2
A projecting part of the shore: ἀκτῇ Il. 2.395: ἀκταὶ προβλῆτες Od. 5.405. Cf. Od. 5.425, Od. 10.89, Od. 12.11, Od. 13.98, Od. 24.82.
- 1
- Aa headland, foreland, promontory, shore, Od., etc.: of the banks of rivers, ἀκταὶ Σιμόεντος Aesch.; Ἀχέροντος Soph.
- 2generally, coast-land, ἀκταὶ διφάσιαι of the N. and S. coasts of Asia Minor, Hdt.; of Attica (cf. ἀκταῖος), Soph.
- IIgenerally, any edge or strand, like the sea-coast, Lat. ora, χώματος ἀκτή of a sepulchral mound, Aesch.; βώμιος ἀ. of an altar, Soph. (Perh. from ἄγνυμι, cf. ῥηγμίν.)
- Bcorn or meal, Δημήτερος ἀκτή Il.; ἀλφίτου ἀκτή Od. Deriv. uncertain.
-
…ἑτάρων, μετὰ Πάτροκλόν γε θανόντα. ἀμφʼ αὐτοῖσι δʼ ἔπειτα μέγαν καὶ ἀμύμονα τύμβον χεύαμεν Ἀργείων ἱερὸς στρατὸς αἰχμητάων ἀκτῇ ἔπι προὐχούσῃ, ἐπὶ πλατεῖ Ἑλλησπόντῳ, ὥς κεν τηλεφανὴς ἐκ ποντόφιν ἀνδράσιν εἴη τοῖς οἳ νῦν γεγάασι καὶ οἳ…
Homer, Odyssey
-
…ἐννοσίγαιος. ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, τόφρα δέ μιν μέγα κῦμα φέρε τρηχεῖαν ἐπʼ ἀκτήν. ἔνθα κʼ ἀπὸ ῥινοὺς δρύφθη, σὺν δʼ ὀστέʼ ἀράχθη, εἰ μὴ ἐπὶ φρεσὶ θῆκε θεά, γλαυκῶπις…
Homer, Odyssey
-
…ὅρον ἀμφὶ μὲν ἀελίου κνεφαίαν ἱππόστασιν εἰς τὸ πέραν Μολοσ σῶν ; ὀρέων ; τίθεται, πόντιον δʼ Αἰγαῖον ἐπʼ ἀκτὰν ἀλίμενον Πηλίου κρατύνει. καὶ νῦν δόμον ἀμπετάσας δέξατο ξεῖνον νοτερῷ βλεφάρῳ, τᾶς φίλας κλαίων ἀλόχου νέκυν ἐν δώμασιν…
Euripides, Alcestis
-
…πρηστήρων ἀνέμων τε κεραυνοῦ τε φλεγέθοντος. ἔζεε δὲ χθὼν πᾶσα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα · θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰ ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει · τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι…
Hesiod, Theogony
-
…ἐμοῖς μὲν εἶπας δώμασιν φάος μέγα καὶ λευκὸν ἦμαρ νυκτὸς ἐκ μελαγχίμου. Ἀρτεμβάρης δὲ μυρίας ἵππου βραβεὺς στύφλους παρʼ ἀκτὰς θείνεται Σιληνιῶν. χὠ χιλίαρχος Δαδάκης πληγῇ δορὸς πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο · Τενάγων τʼ ἀριστεὺς Βακτρίων ἰθαιγενὴς θαλασσόπληκτον…
Aeschylus, Persians
-
…Δοτάμας, ἠδʼ Ἀ γδαβάτας, Ψάμμις, Σουσισκάνης τʼ Ἀγβάτανα λιπών ; ὀλοοὺς ἀπέλειπον Τυρίας ἐκ ναὸς ἔρροντας ἐπʼ ἀκταῖς Σαλαμινιάσι στυφελοῦ θείνοντας ἐπʼ ἀκτᾶς. οἰοιοῖ, ; βόα ; · ποῦ σοι Φαρνοῦχος Ἀριόμαρδός τʼ ἀγαθός, ποῦ…
Aeschylus, Persians
-
…ἀθάνατοι, οὐδʼ εἴ τις ἀπόπροθι δώματα ναίει. οὐδʼ ἄρʼ Ὀδυσσῆα μεγαλήτορα ἔνδον ἔτετμεν, ἀλλʼ ὅ γʼ ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε καθήμενος, ἔνθα πάρος περ, δάκρυσι καὶ στοναχῇσι καὶ ἄλγεσι θυμὸν ἐρέχθων. πόντον ἐπʼ ἀτρύγετον δερκέσκετο δάκρυα…
Homer, Odyssey
-
…ὠμοθετεῖτο συβώτης, πάντων ἀρχόμενος μελέων, ἐς πίονα δημόν, καὶ τὰ μὲν ἐν πυρὶ βάλλε, παλύνας ἀλφίτου ἀκτῇ, μίστυλλόν τʼ ἄρα τἆλλα καὶ ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, ὤπτησάν τε περιφραδέως ἐρύσαντό τε πάντα, βάλλον δʼ εἰν…
Homer, Odyssey
-
…, Ψάμμις, Σουσισκάνης τʼ Ἀγβάτανα λιπών ; ὀλοοὺς ἀπέλειπον Τυρίας ἐκ ναὸς ἔρροντας ἐπʼ ἀκταῖς Σαλαμινιάσι στυφελοῦ θείνοντας ἐπʼ ἀκτᾶς. οἰοιοῖ, ; βόα ; · ποῦ σοι Φαρνοῦχος Ἀριόμαρδός τʼ ἀγαθός, ποῦ δὲ Σευάλκης ἄναξ, ἢ…
Aeschylus, Persians
-
…καὶ πρώονας ἄκρους καὶ πεδία λωτοῦντα καὶ ἀνδρῶν πίονα ἔργα, καί τʼ ἐφʼ ἁλὸς πολιῆς κέχυται λιμέσιν τε καὶ ἀκταῖς, κῦμα δέ μιν προσπλάζον ἐρύκεται · ἄλλά τε πάντα εἴλυται καθύπερθʼ, ὅτʼ ἐπιβρίσῃ Διὸς ὄμβρος · ὣς τῶν…
Homer, Iliad