ἀκύρωτος
ἀκύρωτος, unconfirmed
ἀκύρωτος, ον, verb. Adj.,
- unconfirmed, E. Ion 801, PRyl. 427 Fr. 14.
no confirmado, no válido
ὄνομα
ἀκύρωτος, ος, ον [ῡ] non confirmé, d’où incertain, Eur. Ion 801.
Étym. ἀκυρόω.
ἀκύρωτος, nicht bestätigt, Eur. Ion 801.
ἀκύρωτος
verb. adj. of κυρόω
- unconfirmed, Eur.