ἀλάθεια
ἀλάθεια, ἀλᾱθής, Dor. for ἀλήθ-.
ἀλάθεια, dor. für ἀλήθεια.
ἀ˘λᾱθεια (-ει(α), -είας, -είᾳ, -ειαν, -εια)
- 1truth
- a τελεύταθεν δὲ λόγων κορυφαὶ ἐν ἀλαθείᾳ πετοῖσαι O. 7.69 Οὐλυμπία, δέσποινʼ ἀλαθείας O. 8.2 ὅ τʼ ἐξελέγχων μόνος ἀλάθειαν ἐτήτυμον χρόνος O. 10.54 εἰ δὲ νόῳ τις ἐχει θνατῶν ἀλαθείας ὁδόν P. 3.103 οὔ τοι ἅπασα κερδίων φαίνοισα πρόσωπον ἀλάθειʼ ἀτρεκής (v. l. ἀτρεκές.) N. 5.17 εἰ γὰρ ἦν ἓ τὰν ἀλάθειαν ἰδέμεν N. 7.25 φυλάξαι ῥῆμʼ ἀλαθείας < ˘ ¯ > ἄγχιστα βαῖνον, χρήματα χρήματʼ ἀνήρ” (ἐτᾶς supp. Bergk: ὁδῶν Hermann.) I. 2.10
- b pro pers. θυγάτηρ Ἀλάθεια Διός O. 10.4 ἀρχὰ μεγάλας ἀρετᾶς, ὤνασσʼ Ἀλάθεια fr. 205.