ἀλληγορία
ἀλληγορία, an allegory
- allegory, veiled language, Cic. Att. 2.20.3 (pl.):—allegorical exposition of mythical legends, Plu. Aud.poet. 2.19e; κατʼ ἀλληγορίαν Longin. 9.7.
- II figurative, metaphorical language, Demetr. Eloc. 99, Cic. Orat. 27.94, Quint. Inst. 8.6.44; χρῆσθαι μεταφοραῖς ἢ -γορίαις Phld. Rh. 1.174 S., cf. 164 S.
I
1 palabra o pasaje con significado o intención doble u oculta
ἀλληγορίαις obscurabo
, te (los) relataré de forma obscura y alusiva (cambiando los nombres propios fundamentalmente)ὥσπερ συγκαλύμματι τοῦ λόγου τῇ ἀ. κέχρηται
allegoria, quam inuersionem interpretantur, aut aliud uerbis, aliud sensu ostendit, aut etiam interim contrarium
τὰ μυστήρια ἐν ἀλληγορίαις λέγεται ... ἔοικε δὲ ἡ ἀ. τῷ σκότῳ καὶ τῇ νυκτί
τὰ αἰγνίματα <καὶ> τὰς ἀλληγορίας τῆς μαντικῆς
μεγαλεῖον δέ τί ἐστι καὶ ἡ ἀ., καὶ μάλιστα ἐν ταῖς ἀπειλαῖς, οἷον ὡς ὁ Διονύσιος, ὅτι «οἱ τέττιγες αὐτοῖς ᾄσονται χαμόθεν»
(en el sentido de que el territorio quedará asolado)
2 precisado de forma retóricogramatical como conjunto formado por una serie de metáforas:
iam cum fluxerunt continuae plures tralationes, alia plane fit oratio; itaque genus hoc Graeci appellant ἀλληγορίαν
ad modum ἀλληγορίαν facit continua μεταφορά
• en gener. como un tipo de τρόπος
junto c. μεταφορά
ἀ. ... ἐστιν ὅταν τῶν κυρίων τι ἑρμηνεύῃ τις ἐν μεταφοραῖς τὸ κύριον σημαίνειν δυναμέναις
τροπαῖς τε καὶ μεταφοραῖς καὶ ἀλληγορίαις ... ἐχρήσατο
• a su vez ἀ. subdividida en tres εἴδη:
αἴνιγμα, παροιμία, εἰρωνεία
II en la exégesis de textos poéticos y religiosos
1 en la exégesis más arcaica palabra o serie de palabras con significado oculto considerado el verdadero, alegoría en principio ref. a los nombres de los dioses y héroes homéricos
ἀλληγορία πάντα εἰρῆσθαι νομίζοντες ὑπέρ τῆς τῶν στοιχείων φύσεως οἷον <ἐν> ἐναντιώσεσι τῶν θεῶν
λίαν εὐήθως διείλεκται εἰς ἀλληγορίαν μεταγών
τὸν δ' ἀπόπλουν εὐτρέπιζεν ὁ τῆς ἀλληγορίας ἐπώνυμος ... Νοήμων δὲ τοὔνομα
περὶ τῆς ἀλληγορίας τεχνολογῆσαι· σχεδὸν γὰρ αὐτὸ τοὔνομα καὶ λίαν ἐτύμως εἰρημένον ἐλέγχει τὴν δύναμιν αὐτῆς. ὁ γὰρ ἄλλα μὲν ἀγορεύων τρόπος, ἕτερα δὲ ὧν λέγει σημαίνων, ἐπωνύμως ἀλληγορία καλεῖται
• tomando todo el texto de Homero como alegórico
Ὁμηρικὴ ἀλληγορία
Ὁμήρου φυσικῶς ταῦτα δι' ἀλληγορίας θεολογήσαντος
εἰ μὴ κατ' ἀλληγορίαν λαμβάνοιτο παντάπασιν ἄθεα
• de Hesíodo, Origenes Cels.4.38, poetas, Alceo, Heraclit.All.5,
ταῖς πάλαι μὲν ὑπονοίαις ἀλληγορίαις δὲ νῦν λεγομέναις
los llamados antiguamente «significados subyacentes» y ahora «alegorías»
2 en la exégesis bíblica expresión o formulación del texto bíblico con sentido oculto que se supone verdadero, alegoría
αἱ δὲ ἐξηγήσεις τῶν ἱερῶν γραμμάτων γίνονται δι' ὑπονοιῶν ἐν ἀλληγορίαις
οὐ μύθου πλάσματα ... ἀλλὰ δείγματα τύπων ἐπ' ἀλληγορίαν παρακαλοῦντα κατὰ τὰς δι' ὑπονοιῶν ἀποδόσεις
ἐν ταῖς καθ' ὑπόνοιαν ἀλληγορίαις
φανερὸν οὐ μόνον ἐκ τῆς ἐν ἀλληγορία θεωρίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ῥητῆς γραφῆς
(ἐκκλησία) ἣν ὄρος ἐλαιῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος κατὰ τρόπον ἀλληγορίας ὀνομάζει
op. τά ἀληθινά
ἐκείνη γὰρ ἡ λεγομένη κατάβασις ἐπὶ τὸ ὄρος θεοῦ ἐπίφασίς ἐστι θείας δυνάμεως ... τοιαύτη γάρ ἡ κατὰ γραφὴν ἀ.
•
op. ἀναγωγή
οἱ καινοτόμοι τῆς θείας γραφῆς ... κακουργήσαντες ἐπεισήνεγκαν τὴν ἀ.
3 interpretación o método alegórico c. ciertas normas
ὁ ἥλιος κατὰ τοὺς τῆς ἀλληγορίας κανόνας ἐξομοιοῦται τῷ πατρί
ἡμεῖς ἑπόμενοι τοῖς ἀλληγορίας νόμοις ... φαμὲν τοίνυν λόγου σύμβολον ἱμάτιον εἶναι
ἀλληγορίας ἑπόμενοι παραγγέλμασιν
- an allegory, i. e. description of one thing under the image of another, Cic.