ἀλογιστία
ἀλογιστία, thoughtlessness, rashness
ἀλογιστ-ία, Ion. -ιη, ἡ,
- thoughtlessness, Democr. 289, Plb. 5.15.3, Chrysipp.Stoic. 3.129, Phld. Ir. p.93 W., Plu. Tranq. 2.466c.
falta de juicio, falta de cálculo, insensatez, irracionalidad
ἀλογιστίη μὴ ξυγχωρέειν ταῖσι κατὰ τὸν βίον ἀνάγκαις
τοὺς ἰδίους πόνους ἀλογιστίη γεωργήσας
μέθη καὶ ἀ.
τὸ μεθύειν ο[ὐ] συμβαίν[ει] πα[ρ'] ἀλογιστίαν
ἀνανήφων ἀπὸ τῆς ὑπ' ἐκείνοις ἀλογιστίας
• en gener.
ἀ. ἐν τοῖς πάθεσιν
Φάλαρις ... ἐμπληθυνθεὶς ἀλογιστίας
• incapacidad de juicio, desconcierto
θυμὸς καὶ ἀ.
ταῦτα δ' ἐστὶν ἀπειρία πραγμάτων, ἀ.
ἀλογιστία, ας (ἡ) irréflexion, Pol. 5, 15, 3, etc. ; Plut. Arist. c. Cat. ma. 4, M. 114e, 466c : joint à δειλία, App. Mac. 14.
Étym. ἀλόγιστος.
ἀλογιστία, ἡ, Unbedachtsamkeit, Pol. öfter, z.B. 5.15 u. Sp.
ἀλογιστία
- thoughtlessness, rashness, Polyb., Plut., etc.