ἀμίμητος
ἀμίμητος, inimitable
- inimitable, χάριτες AP 5.107 (Crin.); τινί in thing, Plu. Per. 13, etc. Adv. -τως, of inferior imitation, opp. μιμητι κῶς, Arist. Po. 1460b32; superlatively, Plu. Nic. 1.
- II not imitated, Id. Adul. 2.53d.
I
1 no imitado
φωνή
οὐδέν
2 inimitable de personas
Ἀννίβας
Ἀντώνιος
Χάριτες
σύμβιος
• de abstr. y cosas
πολιτεία
ὁ δ' (Ἀλέξανδρος) Ἀπελλοῦ
el retrato de Alejandro hecho por Apelesἀ. θεωρία
espectáculo inimitableμίτρα
τὸ ἀ. ἐκεῖνο τοῦ Ἡροδότου
νῖκος
διάθεσις
καλοκαγαθία
τέχνη
• c. dat. propio difícil, imposible de imitar por o para
τῇ ψυχῇ
Ἀλκιβιάδῃ
• c. dat. instrum. inimitable en cuanto a
ταῖς τέχναις
μορφῇ ... καὶ χάριτι
τρόποισιν
II subst. amimetum cierto medicamento para los ojos, CIL 12.5691.8.
III adv.
1 de manera inimitable
ἐξενήνοχε
2 de manera inexacta
ἔγραψεν
1. niet te imiteren, onnavolgbaar.
2. adv.
a. niet goed gelijkend:
b. onnavolgbaar:
- inimitable, Anth.; τινί in a thing, Plut.:—adv. -τως, Anth.