ἁμιλλητήρ
ἁμιλλητήρ, a competitor in the race
ἁμιλλ-ητήρ, ῆρος,
- racing, τρόχους ἁμιλλητῆρας ἡλίου S. Ant. 1065.
I adj.
1 de la carrera
κάτισθι μὴ πολλοὺς ἔτι τρόχους ἁμιλλητῆρας ἡλίου τελῶν
sabe que no cumplirás ya muchas vueltas de la carrera del sol e.d. no verás ya muchos días
2 rival
δίφρος
μῦθος
φονῆες
(μῦθον) ἁμιλλητῆρα σιωπῆς
II subst. rival
γαμίης φιλότητος
ἐρώτων
ἁμιλλητήρ, ῆρος (ὁ) [ᾰ] qui lutte : μὴ πολλοὺς ἔτι τρόχους ἁμιλλητῆρας ἡλίου τελῶν, Soph. Ant. 1065 (que) tu n’accompliras pas beaucoup de courses émules du soleil, c. à d. (que) le cours de ta vie n’égalera pas plusieurs révolutions du soleil.
Étym. ἁμιλλάομαι.
ἁμιλλητήρ, ῆρος, ὁ, Wettkämpfer, τροχοὶ ἡλίου, um die Wette eilende, s. τροχός, Soph. Ant. 1052 ; sp.D.
ἁμιλλητήρ
ἁμιλλάομαι
- a competitor in the race, v. τρόχος B.