ἁμιλλητικός
ἁμιλλητικός, of/for contest
ἁμιλλ-ητικός, ή, όν,
- of or for contest, Pl. Sph. 225a.
opuesto, enfrentado
προσκρουστικὸς ἀεὶ καὶ ἁμιλλητικὸς πρὸς τοὺς ὑπερέχοντας
• τὸ ἁ. la rivalidad
op. τὸ μαχητικόν
ἁμιλλητικός, ή, όν [ᾰ] propre à la lutte, Plat. Soph. 225a.
Étym. ἁμιλλάομαι.
ἁμιλλητικός, zum Wettkampfe gehörig, Plat. Soph. 225a, dem μαχητικός entggstzt.