ἀμπλακία
ἀμπλακία, an error, fault, offence
ἀμπλᾰκ-ία, and ἀμβλ- (v. infr.), ἡ,
- = ἀμπλάκημα, Thgn. 204, Emp. 115, Hp. Ep. 22; ἀμπλακίαισι φρενῶν Pi. P. 3.13; τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκει; A. Pr. 564; ἀμπλακίαισι τῶν πάροιθεν E. Hipp. 835, cf. A.R. 4.1082, Rhian. 1.20.
1 desatino, falta Thgn.386, 630, Emp.B 115, Pi.O.7.24, A.Pr.564, E.Med.116, Hipp.146, 833, Call.Del.245, A.R.4.1082, Apoll.Met.Ps.7.15, Nonn.Par.Eu.Io.9.41, Procl.H.7.37, Triph.605
• culpa LXX l.c.
2 desatino, extravío
ἀμπλακίαισι φρενῶν
ἀμήχανον εἰσενόησαν ἀμπλακίην ἄμφω
ἀμπλακίῃ δ' ἐφορεύμεθα πολλὸν ὀπίσσω ἀναπλείοντες
ἀμπλακία, ας (ἡ) [ᾰκ] égarement, faute, Pd. I. 5, 27, etc. ; τινός, Eur. Hipp. 832, envers qqn ; d’où dommage, malheur, Anth. 7, 604 ||
➳ Ion. -ίη, Eschl. l. c.
Étym. ἀμπλακίσκω.
ἀμπλακία, ἡ, Vergehen, Aesch. Pr. 562 ; Pind. I. 5.29 ; im plur., Ol. 7.24, P. 3.13 ; τινός, gegen Einen, Eur. Hipp. 832.
ἀμπλᾰκία
- 1sin, fault ἀμφὶ δʼ ἀνθρώπων φρασὶν ἀμπλακίαι ἀναρίθμητοι κρέμανται O. 7.24 αἱ δύο δʼ ἀμπλακίαι φερέπονοι τελέθοντι P. 2.30 ἁ δʼ ἀποφλαυρίξαισά μιν ἀμπλακίαισι φρενῶν P. 3.13 ἆγε σὺν Τιρυνθίοισιν πρόφρονα σύμμαχον ἐς Τροίαν Λαομεδοντιᾶν ὑπὲρ ἀμπλακιᾶν I. 6.29