ἀμφιθάλασσος
ἀμφιθάλασσος, with sea on both sides, sea-girt
ἀμφιθάλασσος, Att. ἀμφιθάλαττος, ον,
- with sea on both sides, sea-girt, of Rhodes, Pi. O. 7.33; of Attica, X. Vect. 1.7, cf. Str. 9.1.3.
ἀμφι·θάλασσος, att. ἀμφι·θάλαττος, ος, ον [θᾰ] entouré par la mer, Pd. O. 7, 33 ; Xén. Vect. 1, 7 ; Str. 391.
Étym. ἀ. θάλασσα.
ἀμφιθάλασσος, rings vom Meere umgeben, νομός Pind. Ol. 7.33 ; von Korinth, Poll. 9.17 ; am Meere, Xen. Vect. 1.7.
ἀμφιθᾰλασσος
- 1sea-girt ἐς ἀμφιθάλασσον νομόν O. 7.33
ἀμφιθάλασσος
θάλασσα
- with sea on both sides, sea-girt, Pind., Xen.