ἀνάρτυτος
ἀνάρτυτος, unseasoned
ἀνάρτῡτος, ον,
- unseasoned, of food, Phld. Mus. p.53 K., Diogenian. 2.12, Sm. Jb. 6.6; ἀ. βίος cj. Coraës in Ath. 12.511d.
I
1 insulso, soso
βρῶμα
2 del mortero no fraguado Sm.Ez.13.11.
II adv. -ως sin fraguar
ἀν·άρτυτος, ος, ον [ῡ] non assaisonné, non accommodé, Diogén. 2, 12 ; Symm. Job 6, 6 ; Ezech. 13, 10 ; fig. Ath. 511d conj.
Étym. ἀν-, ἀρτύω.
ἀνάρτυτος, nicht zubereitet, von Speisen, ungewürzt, Sp.