ἀνάρτησις
ἀνάρτησις, suspension
ἀνάρτ-ησις, εως, ἡ,
- suspension, Thphr. Lass. 10, Sor. 2.85; crucifixion, Suid.: metaph., ἡ κατὰ τὴν ὑπόστασιν ἀ. Aristid. Rh. 1 p.480 S.; ἡ εἰς νοῦν ἀ. Procl. Inst. 202.
- 2 metaph., suspension, = withholding, χορηγίας ἄρτων Just. Nov. 88 tit.
I
1 suspensión
τῶν ποδῶν
• conexión
ἡ ἀ. ποιεῖ συμπάθειαν τῶν νεύρων καὶ φλεβῶν
2 crucifixión Sud.
3 fig. dependencia
ἀκολουθεῖ γὰρ τῇ κατὰ τὴν ὑπόστασιν ἀναρτήσει ... ἄλλο ἐπαχθῆναι νόημα
sigue a la dependencia creada por la hipóstasis (figura ret. de ampliación) que sea inducida otra ideaεἰς νοῦν ἀ.
II suspensión, corte
χορηγίας ἄρτων
ἀνάρτησις, εως (ἡ) suspension, Th. fr. 7, 10.
Étym. ἀναρτάω.
ἀνάρτησις, ἡ, das Verbindlichmachen, Verbindlichkeit.