ἀνένδοτος
ἀνένδοτος, unyielding, rigid
ἀνέν-δοτος, ον,
- unyielding, rigid, τόνος κλίνης Antyll. ap. Orib. 9.14.5; not giving way, Ph. 1.154, al.: metaph., προθυμία Hierocl. p.57.3A., Orib. Fr. 55; πάθος Herod.Med. in Rh.Mus. 58.89. Adv. -τως, διαθλεῖν Ph. 2.66, cf. Eustr. in EN 297.23.
I
1 tenso, rígido
τόνος τής κλίνης
2 fig. que no cede, inflexible
ὁ θεός
ἀρεταί
en el martirioπροθυμία
πάθος
ἀ. πρὸς μετάγνωσιν
• subst. τὸ ἀ. la inflexibilidad, la resistencia M.Ant.7.55.
3 ininterrumpido, incesante
νηστεία
II adv. -ως firmemente
διαθλῆσαι
ἀν·ένδοτος, ος, ον, qui ne s’abandonne pas, ferme, Antyll. 235 ; fig. Hiérocl. (Stob. Fl. 79, 53).
Étym. ἀν-, ἐνδίδωμι.
ἀνένδοτος, nicht nachgebend, streng.
• Adv ., unablässig, eifrig, Sp.
• Adv ., unablässig, eifrig, Sp.