ἀνενθουσίαστος
ἀνενθουσίαστος, unimpassioned
ἀνεν-θουσίαστος, ον,
- unimpassioned, ἡδοναί Plu. Amat. 2.751b; βίος ἀ. εἰς τιμήν ib. Suav. 1098d. Adv. -τως ib. Glor.Ath. 346b.
1 que carece de elevación
ἡδοναί
• que carece de contacto con la divinidad
βίος
2 adv. -ως sin inspiración, sin fuerza
γέγραφε δὲ καὶ τὴν ... ναυμαχίαν οὐκ ἀνενθουσιάστως
ἀν·ενθουσίαστος, ος, ον, non inspiré, non échauffé, Plut. M. 751b, 1102b.
Étym. ἀν-, ἐνθουσιάζω.
ἀνενθουσίαστος, nicht begeistert, nicht schwärmerisch, ἔρως, Plut., ἡδοναί, Amator. 4.
• Adv. -στως .
• Adv. -στως .