ἀνέφικτος
ἀνέφικτος, out of reach, unattainable
ἀνέφικτος, ον,
- out of reach, unattainable, Ph. 1.228, al., Phld. Rh. 1.27 S., Plu. Adul. 2.54d, Luc. Herm. 67, Jul. Or. 2.82d.
I
1 inalcanzable
ἀνεφίκτου πράγματος ἐρᾷ
οὐρανός
δύναμις
ἀνέφικτοι τοῖς εἰσακοντίζειν πειρωμένοις
φύσις
• subst. τό, τά:
ὁ ἄφρων νοῦς ἀνεφίκτων ἐρῶν
2 gram. inadmisible gramaticalmente, agramatical
ἄλλου δὲ ῥήματος ἐπιφερομένου ἀ. ἡ πρόσθεσις τοῦ ἄρθρου
II adv. -ως de modo incomprensible
τὸν μὲν πατέρα ... γεγεννηκέναι ἀνεφίκτως
ἀν·έφικτος, ος, ον, inaccessible, inabordable, Plut. M. 54d ; Luc. Halc. 3, etc.
Étym. ἀν-, ἐφικνέομαι.
ἀνέφικτος, unerreichbar, unmöglich, Luc. Hermot. 67 ; Plut.; Schol. Il. 11.799.