ἀνεύφραντος
ἀνεύφραντος, joyless
ἀνεύφρ-αντος, ον,
- joyless, ἀπόλαυσις Secund. Sent. 9, cf. Annales du Service 22.9 (Egypt, i A. D.), Ptol. Tetr. 158, Suid.
carente de alegría
ἀνεύφραντος μετὰ τούτους ... ὧδ' ἐτέθην ὑπὸ γῆν
ἀν·εύφραντος, ος, ον, sans joie, Ptol. Tetr. 158.
Étym. ἀν-, εὐφραίνω.
ἀνεύφραντος, unerfreulich, Suid.; Schol. Aesch. Spt. 363.