ἀνήνεμος
ἀνήνεμος, without wind
ἀνήνεμ-ος, ον,
- without wind, ἀνήνεμος χειμώνων without the blast of storms, S. OC 677 (lyr.); gentle, τυφών Olymp. in Mete. 201.22.
1 no azotado por los vientos
φυλλάς
2 fig. moderado, suave
συμπόσιον
τυφών
ἀν·ήνεμος, ος, ον, sans vent, calme, Plut. M. 713f ; ἀν. χειμώνων, Soph. O.C. 677, à l’abri des coups de vent et de la tempête.
Étym. ἀν-, ἄνεμος ; cf. νήνεμος.
ἀνήνεμος, (ἄνεμος, vgl. νήνεμος u. ἠνεμόεις), windstill, ἀνήνεμος χειμώνων, ohne das Wehen der Stürme, Soph. O.C. 683 ; καὶ ἀθόρυβον δεῖπνον Plut. Symp. 7.8, E.
ἀνήνεμος
ἄνεμος
- without wind, ἀνήνεμος χειμώνων without the blast of storms, Soph.