ἀνακλητικός
ἀνακλητικός, fit for exhorting
ἀνακλη-τικός, ή, όν,
- fit for exhorting, πρὸς ὁμόνοιαν Plu. Lyc. 4.
- II fit for recalling; τὸ ἀνακλητικὸν σημαίνειν, σαλπίγξαι sound a retreat, D.H. 8.65, AP 11.136 (Lucill.): metaph., ἐκδίδωσι τὸ ἀ. τῷ Ἄττιδι Jul. Or. 5.169c. Adv. -κῶς Sch. E. Ph. 818.
I
1 que llama, que exhorta
πρὸς εὐπείθειαν καὶ ὁμόνοιαν
• c. gen.
ὀρέξεως
• que atrae o arrastra
τοῖς ἄλλοις ἐραστὸν εἶναι καὶ ἀνακλητικὸν πρὸς ἑαυτό
2 subst. τὸ ἀ. retirada
σημαίνειν κελεύσας τὸ ἀ.
σάλπιγξον ταχέως ἀνακλητικόν
ἡ σάλπιγξ ... ἐκδίδωσι τὸ ἀ. τῶ Ἄττιδι
II adv. -ῶς en tono exhortativo Sch.E.Ph.818.
ἀνακλητικός, ή, όν :
1 propre à rappeler, à ramener (la santé, l’appétit, etc.) gén. Diosc. 3, 92 ; 5, 3 ; ἀν. πρὸς ὀμόνοιαν, Plut. Lyc. 4, propre à ramener la concorde ||
2 propre à rappeler en arrière : τὸ ἀ. DH. 8, 65 ; Plut. M. 236e, 273f ; Anth. 9, 136, signal de retraite.
Étym. ἀνακαλέω.
ἀνακλητικός, ή, όν, zurückrufend, auffordernd, λόγοι ἀν. πρὸς ὁμόνοιαν Plut. Lyc. 4 ; τὸ ἀν., das Zeichen zum Rückzug, z.B. σημαίνειν Dion.Hal. 8.65 ; Plut.; σαλπίζειν Lucill. 79 (XI.136).
ἀνακλητικός
ἀνακαλέω
- Ifit for exhorting, Plut.
- IIfit for recalling, τὸ ἀνακλητικὸν σαλπίζειν to sound a retreat, Anth.