ἀνακλάω

I

1 torcer, doblar, echar hacia atrás τὰ ξύλα Hp.Fract.13, δέρην E.Or.1471, τὴν οὐράν D.Chr.12.2, τὸν τράχηλον D.Chr.5.25, πρὸς τὸν οὐρανὸν ... τὴν γλῶσσαν Aret.CA 1.7.4, abs. σὺ ἐπιβὰς ἀνάκλα POxy.466.29 (II a.C.)

• v. pas. τὴν κεφαλὴν ἀνακεκλασμένην μεσηγὺ τῶν ὠμοπλατέων Aret.SA 1.6.6

• fig. doblarse, desternillarse, partirse de risa ἀνακλᾶσθαι τῷ γέλωτι Chrys.M.47.323.

2 apartar, echar hacia atrás, separar ἃς (μηχανάς) βρόχους τε περιβάλλοντες ἀνέκλων Th.2.76, cf. D.C.66.4.4.

3 v. med. echarse o doblarse hacia atrás c. ac. de rel. τὸν τράχηλον ἀνακεκλασμένη Theopomp.Com.54, ἀνακεκλασμένοι Hp.Coac.64.

II v. act. echarse encima Dicaearch.Phil.23.

III

1 de la luz reflejar το φῶς ἐπὶ τὴν ὄφιν Plu.2.696a

• esp. en v. pas. ser reflejado, reflejarse Arist.Mete.375^b23, 340^a28, Euc.Opt.19, de los llamados rayos visuales ἀνακλωμένης τῆς ἡμετέρας ὄψεως ἀπὸ τῆς ἐλκομένης ὑγρότητος ὑπ' αὐτοῦ πρὸς τὸν ἥλιον Arist.Mete.343^a3, ἀνακλωμένων ... τῶν ἀκτίνων τῆς ὄψεως Damian.Opt.12, de la luz y de los rayos visuales κατ' ἴσας γωνίας τῶν ἐνεργειῶν ἀνακλωμένων Phlp.in de An.331.21.

2 del eco resonar en v. med. ἀνακλᾶσθαι ... τὴν φωνήν Thphr.Sens.53.

3 hacer rebotar, devolver ἡ ἀνακλαθεῖσα σφαῖρα ... ἐκινήθη ... ὑπὸ τοῦ βάλλοντος Arist.Ph.255^b27, fig. ὁ μῦθος ἐνταῦθα λόγου τινὸς ἔμφασίς ἐστιν ἀνακλῶντος ἐπ' ἄλλα τὴν διάνοιαν este mito es el reflejo de cierta narración que nos devuelve a otras cosas Plu.2.359a.

4 métr. μέτρον ἀνακλώμενον del jónico a minore con anaclasis, Heph.12, ἀνακλώμενον δὲ καλεῖται τὸ μέτρον διὰ τὴν ποιὰν τοῦ μέτρου συμπάθειαν Sch.Heph.12, cf. Mar.Vict.p.95, Atil.Fortunat.6.290.14

• v. act. μελῳδικῶς ἀνακλᾶν hacer un canto sincopado Chrys.M.48.1060.