ἀνακλινοπάλη
ἀνακλῑνοπάλη, ἡ, Mart. 14.201 (f.l. for ἐπικλινοπάλη).
ἀνακλινο·πάλη, ης (ἡ) [ῑᾰ] lutte avec un adversaire renversé, Mart. 14, 201.
Étym. ἀνακλίνω, π.
ἀνακλινοπάλη, [ῑ], ἡ, Lagerkampf, Martial. 14.201 ; vgl. Böttiger Amalthea I p. 361.