ἀνάκλισις
ἀνάκλισις, lying
ἀνά-κλῐσις, εως, ἡ,
- lying or leaning back, position in bed, Hp. Coac. 487, Arist. Cat. 6b11.
- 2 bending back, in tetanus, Aret. SA 1.6.
- II back to lean against, θρόνοι . . ἀνακλίσεις ἔχοντες . . IG 2.676, cf. 2.701 ii (iii) 45, cf. Ath. 5.192f; βάθρον ἀνάκλισιν ἔχον IG 4.39 (Aegina); bench, seat, JHS 12.232, cf. IG 1.277 d.
I decúbito Hp.Coac.487,
ἔστι δὲ καὶ ἡ ἀνάκλισις καὶ ἡ στάσις καὶ ἡ καθέδρα θέσεις τινές
τὴν ... κατόπιν τοῦ νοσέοντος ἀνάκλισιν ὀπισθότονον καλέομεν
II
1 diván LXX Ca.1.12, Aq.Ca.1.12.
2 asiento con respaldo, IG 12.330.10 (V a.C.), cf. JHS 12.232 (Cilicia).
3 respaldo, IG 22.1421.98 (IV a.C.), cf. 1443.193.
ἀνάκλισις, εως (ἡ) [ῐσ]
1 action de s’étendre à la renverse, de se coucher, Hpc. 25, 9 ; Coac. 197 ; Arstt. Categ. 7, 3 ; Anth. 11, 382 ||
2 action de se dresser sur une couche, d’où réveil, Plut. Ant. 71 au plur.
Étym. ἀνακλίνω.
ἀνάκλισις, ἡ, das An-, Zurücklehnen, Hippocr.; bei Plut. Anton. 72 neben ἔγερσις, wie Agath. 69 (XI.382), das Aufstehen vom Lager.